پدر پاول فلورینسکی درباره آشپزخانه به عنوان مرکز خانه: اوطنولوژی زندگی روزمره و متافیزیک روزمرگی برای کشیش و متفکر پاول الکساندرویچ فلورینسکی (1882-1937)، آشپزخانه تنها یک فضای کاربردی نبود. در سیستم فلسفی او که ترکیبی از الهیات، هنرشناسی و فیزیک بود، زندگی روزمره و به ویژه آشپزخانه به یک جایگاه نمادین و حتی مقدس دست یافت. آنجا به عنوان یک مرکز متافیزیکی خانه درآمد، فضایی که در آن از هرج و مرج به کیهان، مرگ به زندگی و از جداگانه به یکپارچگی تبدیل می‌شود. این دیدگاه بخشی از تعلیم او درباره متافیزیک خاص و فلسفه عبادت بود. 1. زمینه فلسفی: «متافیزیک خاص» و مقدس‌سازی زندگی روزمره فلورینسکی فلسفه‌ای انتزاعی و جدا از زندگی را رد می‌کرد. وظیفه او دیدن ابدیت در گذر، مطلق در خاص بود. در اثر «فلسفه عبادت» او اظهار داشت که تمام فرهنگ انسانی از اعمال عبادی و مراسم مقدس رشد کرده است. زندگی روزمره، به گفته فلورینسکی، این است که عبادت پراکنده است، جایی که معانی مقدس در فعالیت‌های روزمره پراکنده شده‌اند. خانه یک کلیسای کوچک است و زندگی در آن شبیه یک مراسم عبادی است. در این زمینه، آشپزخانه به عنوان: مثل مذبح: مکانی که مواد خام و ناorganized (محصولات) به عنوان قربانی برای زندگی خانواده ارائه می‌شود و به غذا تبدیل می‌شود. فضای تحول: جایی که شگفتی تحول تحت تأثیر آتش (آتش در فلورینسکی نماد پاکسازی و روح است) رخ می‌دهد. مانند در کیمیاگری (که به آن علاقه‌مند بود)، metal پایین به طلای تبدیل می‌شود، بنابراین در آشپزخانه ماده پایین به نیروی حیاتی تبدیل می‌شود. مرکز هماهنگی خانوادگی: مکانی برای کار مشترک و خلاقیت، جایی که خانواده نه تنها مصرف می‌کند، بلکه با هم هم‌آفرین وجود خود را می‌سازد. 2. آشپزخانه به عنوان یک موجود زنده و اثر هنری فلورینسکی، به عنوان یک هنرشناس برجسته و یک هنرشناس «مخصوص»، ساختار آشپزخانه را به عنوان یک چالش هنری و مهندسی می‌دید. آن باید یک انبار و آزمایشگاه نبود، بلکه یک موجود زنده از خانه. نظام و نظم: در آشپزخانه ایده‌آل، مانند در جهان، باید نظم معنادار حکم کند. هر وسیله‌ای — چاقو، دیگ، قابلمه — یک نقش منحصر به فرد دارد و یک مکان «قانونی» دارد. این نظم یک کمال نیست، بلکه بازتابی از هماهنگی آسمانی است، شرطی برای کار مؤثر و معنادار. هرج و مرج در آشپزخانه برای فل ... Читать далее