پدر ایده‌آل جدا زندگی‌کننده پس از طلاق: تحول نقش پدری در شرایط واقعیت پساسеме‌ای مقدمه: از پدر یکشنبه‌ای به والد مسئول کانه‌آوری ایده پدر ایده‌آل که پس از طلاق از فرزندان جدا زندگی می‌کند، تغییرات رادیکالی کرده است. استرایبتیک قدیمی «پدر یکشنبه‌ای» که به جلسات مکرر و پرداخت اجاره محدود می‌شود، امروزه به عنوان ناقص و ممکن است برای همه افراد سیستم آسیب‌زننده شناخته می‌شود. ایده مدرن در تقاطع قوانین حقوقی (اصل پرورش مشترک)، انتظارات اجتماعی و دستاوردهای روانشناسی رشد شکل می‌گیرد. این مدلوالد مسئول، مشارکت‌جو و انعطاف‌پذیر است که روابط مستقل و با کیفیت با فرزندان خود در خارج از پیوند ازدواج را می‌سازد. 1. مبنای قانونی: از وکیل حمایتی به شخصی که وظیفه پرورش را بر عهده دارد تغییر کلیدی در قوانین بیشتر کشورهای توسعه‌یافته، گذار از مدلیک‌جانبه‌ای (اغلب مادرانه) به مدلمسئولیت والدین مشترک (shared parental responsibility) است. این به این معنی است که طلاق پایان می‌یابد روابط زناشویی اما نه روابط والدین. پدر ایده‌آل از نظر حقوقی کسی است که: حق خود را بر ارتباط فعالانه اجرا می‌کند، برنامه‌ریزی شده را رعایت می‌کند، اما به تغییرات آن با توجه به منافع کودک انعطاف‌پذیر است. بازده مالی خود را بدون اهمال به تعهدات مالی خود (پرداخت اجاره) انجام می‌دهد، آنها را نه به عنوان «پرداخت برای دسترسی» بلکه به عنوان وظیفه اساسی برای تضمین نیازهای کودک در هر دو خانه می‌بیند. در تصمیم‌گیری‌های مهم مشارکت دارد (آموزش، سلامت، تغییر محل زندگی)، که نیاز به حفظ ارتباط تجاری با مادر دارد. نکته جالب: تحقیقات در چارچوبرویکرد پیوندی (ج. بولبی) نشان می‌دهد که برای کودک،پیش‌بینی‌پذیری و پایداری شخصیت پدر پس از طلاق حیاتی است. نه تعداد زمان، بلکه کیفیت و منظم بودن آن به تشکیل احساس امنیت در کودک کمک می‌کند. پدری که جلسات را به طور ناگهانی لغو می‌کند یا فقط برای فعالیت‌های سرگرم‌کننده حضور دارد، اعتماد پایه کودک به جهان را زیر سوال می‌برد. 2. مشارکت روانشناختی و عاطفی: فراتر از «زمان خوش‌آمدگویی پدر جدا زندگی‌کننده ایده‌آل نقش «آموزنده روزهای تعطیل مراقبت‌های روزمره و زندگی: او نه تنها به سینما و پارک می‌برد بلکه توانایی دارد نیازهای روزمره را فراهم کند: غذا پختن، کمک به درس‌ها، خرید لباس، با کودک ... Читать далее