در تاریخ کلیسای کاتولیک رومی، مرحله‌ای جدید آغاز شد که در آن عرش پاپی به دست خاستگان از امریکا افتاد. ابتدا آرژانتینی خورخه ماریو برگولی، که در سال ۲۰۱۳ به عنوان پاپ فرانسیس انتخاب شد، و سپس آمریکایی رابرت فرانسیس پراو، که در سال ۲۰۲۵ به عنوان لوی سیزدهم انتخاب شد. هر دو پونتیف روح نو جهان جدیدی به واتیکان آوردند، ترکیبی از نوآوری‌های قاطع با احترام عمیق به سنت دوهزار ساله.پاپ فرانسیس: اولین پاپ از آمریکای لاتین انتخاب کاردینال آرژانتینی در سال ۲۰۱۳ یک رویداد تاریخی بود. برای اولین بار پس از دو هزار سال، رهبر کلیسای کاتولیک رومی از اروپا نبود، بلکه از آمریکای لاتین بود. فرانسیس بلافاصله شروع به تغییر سبک خدمت پاپی کرد، از تجملات کاخ آپوستولیک به خانه مهمان‌پذیری ساده‌تر، ترجیح دادن لباس ساده و گفتگو مستقیم با مردم در خیابان‌ها. به عنوان یک پونتیف، او روح کلیسای فقیر را به واتیکان آورد، انکلیکلیک «Laudato Si» درباره حفاظت از محیط زیست و انتقاد از مصرف‌گرایی نوشت. فرانسیس فرآیندهای کاهش بروکراسی کلیسا را آغاز کرد، مبارزه با فساد و ایجاد ساختار وابسته‌تر و بازتر. او هرگز تعالیم را زیر پا نگذاشت، بلکه «روند‌هایی ایجاد کرد که می‌توانند در طول زمان شکل ایمان را تغییر دهند». اصلاحات او همیشه در مرز نوآوری و وفاداری به سنت تعادل داشت. با نمونه‌ای از خود، فرانسیس نشان داد که کلیسا می‌تواند به مردم نزدیک‌تر باشد و این رویکرد اساس برای جانشین او شد.پاپ لوی سیزدهم: اولین پاپ از ایالات متحده در ۸ مه ۲۰۲۵، دود سفید بر فراز سیکستین کاپلا به عنوان یک رویداد تاریخی جدید شروع به اعلام کرد: برای اولین بار، پاپ رومی یک خاستگان از ایالات متحده شد. کاردینال ۶۹ ساله رابرت فرانسیس پراو، که نام لوی سیزدهم را برگزید، آغازگر یک دوره جدید شد. او ۲۶۷مین پاپ و اولین پونتیف از ایالات متحده شد. انتخاب آمریکایی‌ها به عنوان یک شخصیت میانجی بین نیروهای محافظه‌کار و پیشروی کلیسا دیده شد. اما، به گفته ناظران، لوی سیزدهم به عنوان ادامه خط فرانسیس عمل می‌کند. او به عنوان یک اسقف در آمریکای لاتین شکل گرفت (مدت‌ها در پرو خدمت کرد) و بسیاری از دیدگاه‌های چپ و اجتماعی را با خود دارد. انتخاب او نه یک «تأثیر ترومپوییسم» بود، بلکه ادامه خطی به سوی «کلیسای فقیر». به عنوان یک کاردینال، لوی سیزدهم از اخراج اجباری ... Читать далее