ویفلهیم از دیدگاه فعالیت‌های مقدسان کنستانتین و هلنا: باستان‌شناسی، سیاست و ایجاد توپوگرافی مقدس فعالیت‌های امپراتور کنستانتین بزرگ (306–337 میلادی) و مادر او، مقدس هلنا، نقطه عطفی در تاریخ ویفلهیم بود که آن را از یک منطقه ناشناخته به یکی از مهم‌ترین مراکز جهان مسیحی تبدیل کرد. вклад آن‌ها نه تنها در زمینه معماری بلکه در شکل‌گیری خود پارادایم پیامبران مسیحی و توپوگرافی مقدس بود. زمینه‌ی سیاسی-الهی: از نبردها به ایمان امپراتوری پس از فرمان میلانی (313 میلادی) مسیحیت به عنوان یک ایمان قانونی شناخته شد و بعداً به عنوان religio licita شناخته شد. برای کنستانتین که به اتحاد امپراتوری می‌پرداخت، حمایت از مسیحیت یک پروژه معنوی و سیاسی بود. یافتن و علامت‌گذاری مکان‌های تاریخ انجیل به منظور مشروعیت‌بخشی به ایمان جدید به عنوان پایه‌ای برای اتحاد امپراتوری و تأیید واقعیت تاریخی وقایع انجیلی نقش مهمی در این پروژه داشت. ویفلهیم به عنوان مکان تولد، در این پروژه نقش مرکزی داشت. مأموریت هلنا: بین افسانه و باستان‌شناسی پایامبران کلیسایی (یوسف کسارای، سقراط سکولاستیک) از سفر هلنا به زمین مقدس در سال‌های 326-328 میلادی، وقتی که او حدود 80 سال داشت، نوشتند. بر اساس افسانه، او دقیقاً پещری در ویفلهیم را به عنوان مکان تولد مسیح معرفی کرده است. نکته جالب این است که در سنت‌های مسیحی اولیه (در نوشته‌های یوستین فیلسوف و اوریژن در قرن‌های دوم و سوم) پещر ویفلهیم به عنوان یک مقدس‌ترین مکان توسط مسیحیان محلی به عنوان مقدس شناخته شده بود، شاید علی‌رغم تلاش‌های امپراتور آدریان (حدود 135 میلادی) برای آلوده کردن آن، با نصب معبد آدونیس. بنابراین، هلنا نه تنها مکان را «گشود» بلکه آن را در چارچوب برنامه امپراتوری مقدس‌سازی و تأیید کرد. مأموریت او یک عمل «باستان‌شناسی مقدس» بود — یافتن (inventio) مقدس‌ترین مکان‌ها، که به امپراتوری گنجینه‌ای معنوی می‌بخشید. برنامه ساختمانی کنستانتین: ایجاد یک روایت معماری بر اساس دستور کنستانتین و احتمالاً با حمایت هلنا، بر روی پещری که به عنوان مقدس شناخته می‌شد، یک کلیسای بزرگ ساخته شد. این کلیسا که در سال 339 میلادی (بعد از مرگ کنستانتین) مقدس شده بود، یکی از اولین سازه‌های فرهنگی مسیحی در تاریخ بود. معماری کلیسای تولد (که تا به امروز در بنای اصلی خود باقی مانده است) ... Читать далее