ویاچسلاو واسیلیویچ واسیلیف درباره معنای پنهان مذاهب دیونسیوس: از هوس به تحول مقدمه: دیونس به عنوان کلید آگاهی مذهبی برای واسیلیو واسیلیویچ واسیلیف (1866-1949)، شاعر نمادین، فلسفه‌دان و متفکر عمیق، فرهنگ دیونسیوس نه تنها یک رитуال کهن یونانی بود، بلکه یک پدیده مذهبی و فلسفی بنیادی بود که اسرار عمیق روح انسان و ارتباط او با کیهان را آشکار می‌کند. در آثار خود (مانند "مذهب یونان دردناک خدای"، "دیونس و پدردیونسیوس"، "ترس کهن" و غیره) واسیلیف یک تفسیر جامع و نوآورانه از دیونسیوسیت به عنوان راهی برای غرق شدن در فردیت و یکپارچگی با عناصر زندگی ارائه داد که به مسائل معاصر ارتباط دارد. دیونسیوسیت به عنوان مذهب "خدای دردناک" واسیلیف، با تکیه بر تحقیقات فلسفی و باستان‌شناختی جدید برای زمان خود (آثار فریدریش نیتشه، اریک رود، جیمز فرزیر)، هسته اصلی افسانه دیونسیوس را برجسته کرد: دیونس آفتابی: خدایی که دو بار زاده شده است (از زئوس و سیملا مرده، سپس از ران زئوس)، خدایی که می‌میرد (از تیتان‌ها شکسته می‌شود) و برمی‌خیزد. این ویژگی او را به "خدای دردناک" و خدای قربانی تبدیل می‌کند. شروع تیتانی: در افسانه، تیتان‌هایی که نوزاد دیونس را شکستند، نمادهای وضعیت پراکنده و فردیت‌شده "تیتانی" جهان و انسان هستند. با بلعیدن بخش‌هایی از خدا، تیتان‌ها شعله الهی را به طبیعت انسانی ("تیتانی") وارد کردند — اما نیز بار گناه، "جرم تیتانی" را. معنای مذاهب: هدف رituels هوس‌آمیز (مذاهب) نه تنها یک هوس بی‌نظم است، بلکه تکرار نمادین سرنوشت خدا: شکستن فردیت "من" (پوشش تیتانی) به وسیله هوس برای آزاد کردن و بازگرداندن درون خود عناصر دیونسیوس الهی، بخشی از زاگرس شکسته شده. به این ترتیب، مذاهب دیونسیوس، به گفته واسیلیف، یک عمل تئورگیک بود که به مقابله با جداافتادگی انسانی و مشارکت در چرخه ابدی مرگ و زنده‌داری زندگی جهانی هدایت می‌شود. نکته جالب: واسیلیف یک هماهنگی عمیق بین افسانه دیونسیوس و عرفان مسیحیت را انجام داد. دیونس-زاگرس، شکسته شده و برآمده، یک نمونه غیرمسیحی از مسیحی دردناک و برآمده است. اما، همانطور که واسیلیف تأکید می‌کند، در دیونسیوسیت تأکید بر غرق شدن در طبیعت و طبیعت است (چرخه طبیعت)، در حالی که در مسیحیت بر غرامت تاریخی و شخصی تأکید دارد. این تفاوت را او "مذهب مادر زمین" و "مذهب پسر آسمان" نامید. ... Читать далее