ولادیمیر سولوویف در مورد میلاد: فلسفه تجسد الهیات و وحدت همه‌چیز مقدمه: میلاد به عنوان رویداد کلیدی تاریخ جهان برای ولادیمیر سرویچ سولوویف (1853-1900)، بزرگترین فیلسوف، شاعر و عالق مذهبی روسیه، میلاد مسیح نه تنها یک رویداد انجیلی یا جشن مذهبی بود. در چارچوب سیستم فلسفی بزرگ او "وحدت همه‌چیز" و مفهوم "انسانیت الهی"، میلاد مسیح نقش مرکزی و کیهانی پیدا می‌کرد. این یک نقطه عطف تعیین‌کننده در تاریخ جهان بود، اتحاد آغازین ابتدای مطلق الهی با طبیعت انسانی، که بنیان‌گذار تغییر در تمامی جهان بود. میلاد به عنوان پدیده انسانیت الهی هسته‌ای که سولوویف میلاد را درک می‌کند، الهیات اوست، تعلیم او درباره مسیح به عنوان انسان الهی. تجسد الهیات در مسیح عیسی به عنوان یک معجزه تصادفی برای فیلسوف نیست، بلکه یک ضرورت منطقی و متافیزیکی است. عبور از شکاف: جهان، به گفته سولوویف، در حالت «تمرکز همه‌چیز» است، قطع ارتباط با الهیات، با یکدیگر و با ماهیت ایده‌آل خود. دلیل این است که سقوط اولیه، که او آن را نه تنها به عنوان یک فاجعه اخلاقی بلکه به عنوان یک فاجعه متافیزیکی درک می‌کند، قطع ارتباط بین آفریننده و آفرینش است. میلاد شروع درمان این شکاف است. الهیات نه تنها یک پیامبر می‌فرستد، بلکه خود به بافت موجودیت انسانی می‌آید، دو طبیعت را در یک شخصیت (ایپاستاس) متحد می‌کند: الهی و انسانی. بنیان برای وحدت همه‌چیز: مسیح تجسد یافته به عنوان مرکز زنده وحدت همه‌چیز می‌شود — آن ارتباط هماهنگی بین همه چیز در الهیات، که به نظر سولوویف، جهان به آن می‌کوشد. در مسیح، وحدت انسان با الهیات به صورت بالقوه بازیابی شده است، بنابراین مسیر برای بازیابی وحدت تمامی انسانیت و تمامی کیهان مشخص شده است. میلاد «زادگی» خود امکان این بازیابی را دارد. واقعیت جالب: سولوویف یک مقایسه بین میلاد و میراث‌های باستانی انجام داد، در آنها پیش‌بینی مبهم آینده تجسد الهیات را دید. اما، برخلاف افسانه‌های خدایان غیرمسیحی که انسان را می‌پذیرند، به نظر او در مسیحیت، یک رویداد بی‌نظیر رخ می‌دهد: وخلود — پذیرش نه تنها شکل انسانی، بلکه تمامی پолнایی طبیعت انسانی، از جمله آسیب‌پذیری و مرگ، برای درمان و الهیات. میلاد در زمینه مذهبی و صوفی یک رنگ خاص به درک سولوویف از میلاد می‌دهد، درس او درباره صوفیه، دانش الهی. صوفیه روح جهان است، انسانیت ... Читать далее