واسيلی کاندين斯基 و باوهاوس: ترکیب روح و شکل مقدمه: روسای آوانگارد در قلب مدرنیسم آلمان دعوت واسيلی کاندين斯基 به باوهاوس در سال ۱۹۲۲ یک رویداد نمادین برای هر دو طرف بود. برای مدرسه‌ای که در حال گذار از اکسپرسیونیسم رمانتیک به یک رویکرد منطقی‌تر و ساختارگرایانه بود، کاندين斯基 یک شخصیت منحصر به فرد بود که عمق فکر نظری، دیدگاه مذهبی و زبان شجاعانه‌ای برای هنرهای انتزاعی را ترکیب می‌کرد. برای خود هنرمند، که روسیه پس از انقلاب را ترک کرده بود، باوهاوس یک آزمایشگاه آینده بود، محیطی ایده‌آل برای تحقق ایده‌های ترکیب هنرها و پرورش نوع جدیدی از خالق. سیستم آموزشی: از بینش به علم دقیق کاندين斯基 در باوهاوس کارگاه نقاشی دیواری را رهبری می‌کرد، اما вклад اصلی او در زمینه نظریه و آموزش بود. او یک دوره ابتدایی اجباری به نام «رسم تحلیلی» و یک سمینار پیشرفته در عناصر فرم‌های انتزاعی را طراحی و اجرا می‌کرد. روش آموزشی او یک سیستم‌بندی از تحقیقات هنری خودش بود. اصل‌های کلیدی آموزشی او: رویکرد علمی به انتزاع. کاندين斯基 به جای بیان «自由的»، به تحلیل دقیق و تقریباً علمی شکل و رنگ آموزش می‌داد. او عناصر هنر (نقطه، خط، سطح) را به عنوان «اتوم‌ها» از زبان بصری تحلیل می‌کرد و ویژگی‌های عینی و تأثیر روانی آن‌ها را مطالعه می‌کرد. نمودار معروف او «دما خطوط» (که خطوط افقی — «سرد» و خطوط عمودی — «گرم» هستند) یک مثال روشن از این رویکرد است. تئوری «ضرورت داخلی». پشت تحلیل فرم‌ها یک هدف معنوی بود. کاندين斯基 معتقد بود که هر شکل و رنگ دارای یک صدای داخلی (Klang) دارند و وظیفه هنرمند ترکیب آن‌ها به قانون «ضرورت داخلی» است تا یک ترکیب بصری ایجاد شود که به روح بیننده تأثیر بگذارد و مانند موسیقی عمل کند. او اغلب در کلاس‌های خود مقایسه‌هایی بین رنگ و صدا ابزارهای موسیقیی انجام می‌داد (مثلاً زرد — صدا ترومپت). ترکیب هنرها. در چارچوب ایده «هنر بزرگ» او به تلاش برای از بین بردن مرزها بین نقاشی، معماری، تئاتر و موسیقی می‌پرداخت و آرزو داشت تا یک اثر هنری جامع (Gesamtkunstwerk) ایجاد کند که رنگ و شکل در فضای معماری زندگی کنند. آثار نظری: «نقطه و خط در سطح کاندين斯基 ایده‌های آموزشی خود را در اثر نظری بنیادی «نقطه و خط در سطح» (۱۹۲۶)، که در سری «کتاب‌های باوهاوس» منتشر شد، جمع‌بندی کرد. این اثر یک ادامه منطقی از کتاب پیش‌جنگ ... Читать далее