سبک ناروتو در غذا: انسان‌شناسی سس‌نودل، نان‌گلینه و افسانه‌های شخصی در دنیای انیمه و مانگا "ناروتو"، غذا نه تنها به عنوان پس‌زمینه یا عنصر اپیزودیک عمل نمی‌کند. آن یکی از کلیدهای فرهنگی، نشان‌دهنده اجتماعی، ابزار توصیف شخصیت‌ها و حتی محرک داستان است. "سبک ناروتو در غذا" یک انسان‌شناسی گاسترونومی است، جایی که سس‌نودل، آنگیری و نان‌گلینه تصویری منحصر به فرد از جهان را شکل می‌دهند، تصویری که سنت‌های ژاپنی، افسانه‌های نویسنده و روان‌شناسی قهرمانان را منعکس می‌کند. نودل به عنوان ارز عمومی و چسب اجتماعی نودل به عنوان نماد گاسترونومی مرکزی در جهان تبدیل می‌شود. برای قهرمان اصلی، ناروتو اوزومaki، این غذا بیشتر از یک غذای است. این نماد تنهایی و شکست آن است. یتیم و تنها زندگی می‌کند، مجبور است به طور عمده از نودل‌های آماده و یا در رستوران "ئیچی‌راکو" تغذیه کند. صاحب فروشگاه، تایوتو، یکی از اولین شخصیت‌های بدون قید و شرط مهربانی برای او می‌شود و یک ظرف نودل گرم یک عمل پذیرش و مراقبت است. این تبدیل غذای را به مترادف روابط اجتماعی می‌کند.