نوئل در سنت یهودیت و مدرنیته: راش هاشانا بین مقدس و دنیایی مقدمه: نوئل به عنوان روز محاکمه برخلاف جشن دنیایی 1 ژانویه، نوئل یهودیت، راش هاشانا (به عبری: "سر سال")، ترکیبی پیچیده از چرخه‌های مراقبه، قانونی و کشاورزی است. که در اول و دومین روز ماه تیشری (سپتامبر-اکتبر) جشن گرفته می‌شود و نه تنها روزی برای شادی است. بر اساس تورات شفاهی (میشنا، راش هاشانا 1:2)، این، قبل از همه، روز محاکمه (یوم هادین) است که خداوند اعمال هر فرد را ارزیابی می‌کند و حکم اولیه‌ای برای سال آینده صادر می‌کند. این دوگانگی — شادی از شروع چرخه جدید و ترس از محاکمه — ساختار منحصر به فردی را ایجاد می‌کند که در مدرنیته حفظ شده است. اساس‌های دینی و آیینی: صدای شوفار و توبه مهم‌ترین فرمان (میتوا) راش هاشانا، گوش دادن به صدای شوفار (شاخ گوسفند) است. صدای آن، نه یک عمل موسیقی است، بلکه ساختار مراقبه‌ای دقیق (تکیا، شواریم، تروا) و معنای نمادین عمیقی دارد. صدای شوفار به عنوان: یادآوری انقلاب سینای، زمانی که صدای آن در همراهی با عطای تورا بود. دعوت به بیداری روحانی (ریشه عبری «ش-ف-ر» مرتبط با مفهوم «بهبود»). این ابزار برای «تکان دادن» روح است که به تحلیل درونی (هشبون نفش) و توبه (تشفه) فراخوان می‌دهد. یادآوری قربانی یتزخاک (آکدا)، جایی که گوسفند جایگزین پسر شد. این ارتباط، رحمت خدا را برجسته می‌کند. مدت ده روز از راش هاشانا تا یوم کیپور (روز رستگاری) به عنوان «روزهای ترس و لرز» (یامیم نورایم) شناخته می‌شود. این زمان، زمانی برای دعا، توبه و آشتی بین مردم است، زیرا بر اساس سنت، بخشش گناهانی که به دیگران وارد شده است، شرطی برای دریافت بخشش از بالا است. نمادین جشن‌های غذایی: آرزوهای خوراکی جشن‌های غذایی (سهودا) در راش هاشانا پر از محصولات آیینی است که هر کدام نماد آرزوی است. این سنت، که به عنوان «سیمانای هاتو» (نشان‌های پیشامنظره خوب) شناخته می‌شود، از دوران گوانون‌های بابل (اوایل میانه‌عصر) شروع شده و نمونه‌ای از خلاقیت مذهبی مردم است که در عمل گالاهیک (قانونی) ادغام شده است. آبمیوه، که در عسل فرو رفته — یکی از معروف‌ترین اعمال است. همراه با دعا: «خواه از خواسته‌هایت… تا سالی خوب و شیرین برای ما تازه کند». آبمیوه نماد باروری و باغ بهشت است، عسل — شیرینی و عدم تلخی. خاله (نوعی نان پیچیده) — نه نوع ... Читать далее