هزاره در كار — مثل نمك در آبگوشت. بدون آن خشك است، با آن خوشمزه، اما اگر زياد نمك ريختيد — همه چيز خراب ميشه. در فرهنگ اداري، شوخي ميتواند ابزاري براي كاهش تنش، راهي براي ساخت يك گروه يا حتى نشانه‌اي از هوش باشد. اما ميتواند به سلاحي تبديل شود كه اعتبار، كاري و رواني همكاران را نابود ميكنه. كجا خط كوچك بين شوخي مناسب و شوخي زيانبار است؟ و چگونه ميتوانيد از خط عبور نكنيد، به ويژه وقتي كه مدير هستيد يا فقط يك شعبده‌باز معروف در دپارتمان هستيد؟چرا به شوخي در دفتر كار نياز داريم شوخي در مكان كار تنها سرگرمي نيست. آن سطح كورتيزول (هورمون استرس) را كاهش مي‌دهد، خوشي را بهبود مي‌بخشد و حتى كارآيي را افزايش مي‌دهد. تحقيقات نشان مي‌دهد كه گروه‌هايي كه جايي براي شوخي سالم دارند، كمتر خسته مي‌شوند و بهتر با وظايف دشوار برخورد مي‌كنند. شوخي كمك مي‌كند تا در زمان درگيري محيط را كاهش دهد، توجه كمتري را كمتر دردناك كند يا فقط يك جلسه خسته‌كننده را خوشيارتر كند. علاوه بر اين، شوخي روابط اجتماعي را تقويت مي‌كند: وقتي كه با همكار خود مي‌خنديد، خود را به آن نزديك‌تر مي‌ديد. در اين معنا، شوخي خوب يك سرمايه در فرهنگ سازماني است. اما فقط اگر واقعاً خوب و امن باشد.وقتي كه شوخي ديگر شوخي نيست مشكلي شروع مي‌شود وقتي كه شوخي به ابزاري براي تحقير تبديل مي‌شود. شوخي درباره ظاهر، لهجه، سن، وضعيت خانوادگي يا اشتباهات — ديگر شوخي نيست، بلكه زورگيري است. حتى اگر شوخي در تون دوستانه‌اي باشد، ميتواند زخم بزند. به ويژه اگر تكرار شود يا از كسي بيرون بياد كه قدرت دارد. مديري كه با شوخي درباره تاخير كاركنان خود صحبت مي‌كند — يك چيز است. مديري كه در حضور همه او را «سوني» صدا مي‌كند و هر روز صبح درباره دقت زمان او صحبت مي‌كند — يك چيز ديگر است.گrenzهايي كه نمي‌توان از آنها عبور كرد اولين گره خط شخصي است. شوخي درباره ظاهر، سلامت، باورهاي مذهبي يا سياسي — ممنوع است. دومين — كفایت حرفه‌اي است. شوخي درباره اشتباهات همكاران در حضور همه — يعني كاهش اعتبار او و خلق محيطي زيانبار است. سومين — وضعيت است. شوخي‌هايي كه از پايين به بالا هستند، ميتوانند به دوستانه‌گي تشبيه شوند. شوخي‌هايي كه از بالا به پايين هستند — به تحقير. چهارمين — كنتركس است. شوخي در جلسات با مشتريان يا در زمان بحران غيرمناسب است، حتى اگر غيرخطرن ... Читать далее