غذا ناخوشایند: چه چیزی آن را اینقدر ناخوشایند می‌کند و چرا این همیشه تقصیر شما نیست ما همه این احساس را می‌شناسیم. شما به میز نشسته‌اید و به بشقاب نگاه می‌کنید و… ناامیدی. غذا شما را خوشحال نمی‌کند، گرم نمی‌کند، نمی‌خواهد که شما بخواهید یک تکه دیگر بخورید. او فقط وجود دارد. یا برعکس، او باعث بیزاری می‌شود — به طوری که می‌خواهید آن را قلع کنید و فراموش کنید. اما چه چیزی غذا را ناخوشایند می‌کند؟ این همیشه موضوعی شخصی است یا نشانه‌های عینی وجود دارند؟ معلوم می‌شود که غذا ناخوشایند فقط «من این را دوست ندارم» نیست. این نقض یک سری از پارامترهایی است که می‌توانیم اندازه‌گیری کنیم، توصیف کنیم و حتی پیش‌بینی کنیم. و اغلب آن‌ها ناخوشایند نیستند به دلیل اینکه ما باباچالیم، بلکه به دلیل اینکه با آن مشکلی وجود دارد. ناهماهنگی پنج طعم اصلی زبان ما پنج طعم را تشخیص می‌دهد: شیرین، شور، ترش، تلخ و آمینو. غذا خوشمزه — این یک هارمونی است. غذا ناخوشایند — این زمانی است که یکی از طعم‌ها غالب است یا برعکس، وجود ندارد. نمک زیاد — مثال کلاسیک. مقدار زیادی نمک همه چیز را مختل می‌کند، غذا ساده و تهاجمی می‌شود. نمک کم — نیز مشکل است: بدون نمک طعم‌ها آشکار نمی‌شوند، غذای شما ساده و بی‌روح به نظر می‌رسد. شیرین زیاد — خوشایند است. ترش زیاد — باعث بزغاله می‌شود. تلخ زیاد — باعث بیزاری می‌شود. و اگر آمینو نباشد — آن طعم گوشتی و پرتناسب که آبگوشت‌ها، پنیرها، قارچ‌ها می‌دهند — غذا ساده و ناشیانه به نظر می‌رسد. غذا خوشمزه — زمانی است که همه پنج طعم وجود دارند، اما هیچ یک از آن‌ها طعم‌های دیگر را مختل نمی‌کند. غذا ناخوشایند — زمانی است که تعادل برهم می‌خورد. مشکلات با ساختار طعم نه تنها شیمی است، بلکه فیزیک نیز است. آنچه که غذا در دهان احساس می‌شود، می‌تواند آن را حتی با طعم کامل ناخوشایند کند. پاستای پخته شده — لاستیکی است. بیفشتک خشک — سفت و سخت مانند کفش. سوپ سرد که باید گرم باشد — از جذابیت خود می‌کاهد. چیپس‌های خشک شده — دیگر آن چیپس‌ها نیستند. غذا ناخوشایند اغلب ساختار نادرستی دارد: یا خیلی نرم و چسبناک است یا خیلی سفت و خشک است. و مغز ما این را حس می‌کند. به ویژه مهم است که تعادل ساختار باشد: پوست خشک و گوشت چرب، کره نرم و بیسکویت سفت. وقتی این تعادل وجود ندارد، غذا یکنواخت و خسته‌کنند ... Читать далее