کلیساهای یکپارچه لالیبلا: پدیده‌ی معماری- زمین‌شناسی به عنوان یک متون الهی کلیساهای ۱۱ گانه یکپارچه در شهر لالیبلا در شمال اتیوپی یکی از دستاوردهای فوق‌العاده در تاریخ معماری و هنر مقدس جهانی است. ساخته شده در قرن‌های دوازدهم و سیزدهم، این سازه‌ها نه تنها ساختمان‌ها بلکه مجسمه‌های زمین‌شناسی هستند که فرآیند کاستن ماده (برش از یک تکه سنگ یکپارچه) به سطح مفهوم الهی برده شده است. مطالعه آن‌ها در تقاطع باستان‌شناسی، زمین‌شناسی ساختاری، تاریخ دین و انسان‌شناسی قرار دارد. پدیده‌ی زمین‌شناسی و مهندسی: معماری بر اساس کاستن برخلاف معماری کلاسیک که ساختمان از اجزا جداگانه ساخته می‌شود (روش اضافه‌سازی)، کلیساهای لالیبلا به صورت کاهشی ایجاد شده‌اند — با حذف توف آتشفشانی (یک نوع سنگ نرم اما پایدار). این روش نیازمند تفکر فضایی بی‌سابقه و دقت بود. تکنولوژی برش از داخل. سازندگان با کندن یک تونل عمیق اطراف بلوک آینده کلیسا، آن را از توده سنگی جدا می‌کردند. سپس در داخل این «سنگ بزرگ»، اتاق‌ها، ستون‌ها، پنجره‌ها، قوس‌ها و عناصر تزئینی را می‌تراشیدند. خطا در محاسبات قابل قبول نبود — نمی‌توانستند ستون شکسته را جایگزین کنند. سیستم چندین سطحی. این مجموعه شامل کلیساهای سه نوع است: کاملاً یکپارچه، کاملاً از توده سنگی جدا شده، به جز پایه (مثلاً بت گیورگیس — کلیسای سنت جرج). نیمه یکپارچه، به یک یا چند دیوار به باقی‌مانده سنگ نزدیک. در غارها برش داده شده. راه‌حل‌های مهندسی برای زمین‌شناسی آب. آب‌وهوا لالیبلا شامل بارش‌های فصلی است. سازندگان یک سیستم پیچیده از کانال‌های تخلیه، تونل‌ها و سینک‌ها ایجاد کردند که بسیاری از آن‌ها هنوز کار می‌کنند و آب را از کلیساها هدایت می‌کنند و از غرق‌ابی و فرسایش آن‌ها جلوگیری می‌کنند. برخی از کانال‌ها نام‌های نمادین دارند (مثلاً اردن). سمیوتیک الهی: یروشان بهشت روی زمین بر اساس زندگینامه شاه لالیبلا (گبره meskel لالیبلا)، او در خواب دید که باید «یروشان جدید» را بسازد به عنوان پاسخ به تسخیر یروشان تاریخی توسط مسلمانان در سال ۱۱۸۷. نقشه معماری مجموعه یک علامت جغرافیایی است. گروه‌بندی و نمادپردازی. کلیساها به طور موقت به دو گروه تقسیم می‌شوند که نماد زمین و یروشان بهشت هستند. سیستم تونل‌ها و تونل‌ها آن‌ها را متصل می‌کند. مثلاً بت مدحانه آلم (کلیسای نجات‌دهنده جهان ... Читать далее