همکاری به عنوان نیروی خلاقانه: الکساندر بگدانوف درباره سازماندهی کار و جامعه جدید در اوایل قرن بیستم، زمانی که جهان تحت تأثیر انقلاب‌ها قرار داشت و سرمایه‌داری لگیک سخت خود را نشان می‌داد، یک نفر پیشنهاد داد که به تاریخ انسان‌ها از زاویه‌ای کاملاً غیرمنتظره نگاه کنیم. نه از طریق مبارزه طبقاتی، نه از طریق تغییر در فرماسیون‌ها، بلکه از طریق سازماندهی. الکساندر الکساندرovich بگدانوف — فیلسوف، اقتصاددان، پزشک، انقلابی و پایه‌گذار علم سازماندهی عمومی — معتقد بود که کلید آینده نه در تغییر مالکیت، بلکه در تغییر روشی که مردم به طور مشترک کار می‌کنند، جهان را می‌شناسند و خود را مدیریت می‌کنند، نهفته است. ایده‌های او درباره کوپراتیوها و سازماندهی کار، که بسیاری از زمان خود جلوتر بودند، امروز به طرز شگفت‌انگیزی مدرن به نظر می‌رسند. مخالفت با پیشداوری: چرا همکاری نه اپورتونیسم است بگدانوف شروع کار خود را به عنوان یکی از رهبران بلاشویزم کرد، اما در نهایت مسیر خود را با لنین جدا کرد. دلیل این اختلاف نظر در دیدگاه‌های بنیادی درباره نحوه ساخت سوسیالیسم بود. برخلاف لنین که بر روی تسخیر قدرت و دیکتاتوری پرولتاریات تمرکز داشت، بگدانوف قدرت اصلی را در همکاری کارگران دید. در سال‌های انقلاب، او علیه پیشداوری ریشه‌دار در چپ‌ها علیه کوپراتیوها مبارزه کرد. بسیاری از انقلابیون آن زمان کوپراتیوها را از بالا به پایین نگاه می‌کردند. آنها فکر می‌کردند که این کار «عملی و محدود»، مرتبط با محاسبات تجاری و سازش‌ها، می‌تواند دیدگاه کارگر را محدود کند و ایده‌آلیسم جنگی او را تضعیف کند. آنها کوپراتیوها را به عنوان اپورتونیست‌هایی می‌دیدند که در کارهای کوچک و به دور از ایده‌های بلندپروازانه مبارزه طبقاتی مشغول هستند. بگدانوف این تحقیر را به شدت رد کرد. او ثابت کرد که کار در کوپراتیو به کارگر معنای دیگری می‌دهد و معنای جدیدی دارد، نه تجاری و محدود، بلکه اجتماعی و جدی. برای او کوپراتیو نه یک کار فرعی، بلکه مدرسه مستقیم سوسیالیسم بود. دقیقاً در کوپراتیو کارگر یاد می‌گیرد که وظایف مشترک را به طور مستقل حل کند، کار مشترک را مدیریت کند، ارتباط بین کار خود و خیر عمومی را ببیند. بگدانوف نادیده گرفتن بینایی این رهبرانی که در همکاری کارگران بنیان جدیدی برای آگاهی نمی‌دیدند، را مسخره می‌کرد. علم سازماندهی ع ... Читать далее