چالش‌های ارتباط با کودک در مقابله با مادر: تحلیل روانشناسی-حقوقی مقدمه: کودک به عنوان موضوع و ذهن در درگیری پدر و مادر شرایطی که مادر به طور سیستماتیک از ارتباط پدر با کودک پس از طلاق یا زندگی جداگانه جلوگیری می‌کند، یکی از پیچیده‌ترین و دestructive‌ترین مشکلات در روابط خانوادگی است. از دیدگاه حقوقی، این اقدام مستقیم نقض ماده ۶۶ قانون خانواده است. از دیدگاه روانشناسی، این یک شکل از تغییر نقش کودک در درگیری پدر و مادر است که به عنوان خشونت روانی طبقه‌بندی می‌شود. چالش‌های ارتباط در این شرایط چندلایه هستند و ساحت‌های حقوقی، ارتباطی و روانی-عاطفی را در بر می‌گیرند. ۱. چالش‌های حقوقی و سازمانی تلاش برای ممانعت از توافقات رسمی: مادر از طیف وسیعی از تاکتیک‌ها برای ممانعت از برنامه‌های تعیین شده توسط دادگاه یا توافق استفاده می‌کند: بیماری‌های ناگهانی کودک بدون ارائه مدارک پزشکی، سفر به مقصدهای ناشناخته در روزهای ملاقات، تغییر محل اقامت بدون اطلاع، نادیده گرفتن تماس‌ها و پیام‌ها. ایجاد موانع اداری مصنوعی: درخواست ارائه درخواست‌های کتبی برای ملاقات به مدت دو هفته، هماهنگی هر عمل (خرید بستنی، بازدید از پارک)، حضور مادر یا نمایندگان اعتمادش به عنوان شرط ضروری برای ملاقات. استفاده از سیستم قضایی: سوءاستفاده از حق دادخواهی با درخواست‌های تغییر برنامه‌های ارتباطی با پیشنهادات نادرست، تأخیر در اجرای دستورات اجرایی از طریق شکایت از اقدامات اجرایی. ۲. مانیفولاسیون‌های روانشناختی با توجه به ذهن کودک («برنامه‌ریزی» یا جدایی) این مجموعه از چالش‌ها بیشترین آسیب را به کودک وارد می‌کند و اغلب با معیارهای سندروم جدایی والدین (Parental Alienation Syndrome، PAS) در شکل ملایم یا شدید مطابقت دارد. مادر با ایجاد یک دیدگاه منفی و اشتباه از پدر در کودک، این چالش‌ها را ایجاد می‌کند: دیسکریدمیناسیون مستقیم: «پدر ما را ترک کرد»، «او بد است و تو را دوست ندارد»، «او پول نمی‌دهد، بنابراین ما گیم جدیدی نداریم». ایجاد محیطی از قربانی‌گری: «اگر به پدر بروی، مادر خیلی غمگین و تنها خواهد شد»، «تو مرا خیانت می‌کنی، وقتی می‌خواهی او را ببینی». ایجاد احساس گناه و ترس: به کودک القاء می‌کنند که ارتباط با پدر می‌تواند منجر به از دست دادن عشق مادر یا تنبیه شود. کنترل اطلاعات: مادر تماس‌ها و پیام‌ها ... Читать далее