مستندات برای اصلاح تقویم در آینده: بین دقت فضایی و سنت زمینی تقویم نه تنها ابزار شمارش روزها است، بلکه کد فرهنگی، مذهبی و اداری پیچیده‌ای از تمدن است. تقویم گریگوریایی فعلی، با وجود دقت بالا، دارای معایب جدی است که بحث‌های نیاز به اصلاح آن را به وجود می‌آورد. اصلاح آینده باید بین خواسته‌های منطق علمی، کارایی اقتصادی و احترام به سنت‌های تاریخی تعادل ایجاد کند، که آن را یکی از چالش‌های جهانی پیچیده‌ترین قرار می‌دهد. 1. معایب تقویم گریگوریایی به عنوان محرک اصلی اصلاح ناپایداری ساختار سال: مشکل کلیدی — ناپایداری. سال با روزهای هفته‌ای مختلف شروع می‌شود، ماه‌ها با طول‌های مختلف (28، 29، 30، 31 روز) دارند، و فصل‌ها با طول‌های مختلف. این باعث ایجاد مشکلات مزمن در کسب‌وکار (مقایسه گزارش‌های مالی در ماه‌های مختلف)، آمار، برنامه‌ریزی آموزشی و لجستیک می‌شود. ناپایداری روزهای هفته در ماه: هر تاریخ (مثلاً 13 ژانویه) می‌تواند در هر روز هفته قرار گیرد. این باعث پیچیدگی در برنامه‌ریزی بلندمدت رویدادهای تاریخ یا روز هفته می‌شود. 复杂性 در محاسبه پاشا و سایر جشن‌های متغیر: حتی در داخل مسیحیت، تاریخ پاشا یکسان نیست. محاسبه آن بر اساس چرخه ماهیانه-خورشیدی پیچیده است و منجر به شکاف بین تاریخ‌های کاتولیک و ارتدوکس می‌شود که در دنیای جهانی ناراحت‌کننده است. تأخیر در برابری دوازدهمین: تقویم گریگوریایی همچنان به آرامی با سال خورشیدی تروپیک فاصله می‌گیرد — خطا در 1 روز تقریباً پس از 3236 سال جمع‌آوری می‌شود. این خطا کوچک، اما موجود است. 2. مبانی علمی و اقتصادی برای تغییر کارایی اقتصادی و استانداردسازی: ورود تقویم جهانی (World Calendar) یا تقویم‌های مشابه پایدار می‌تواند منافع اقتصادی عظیمی را پیش‌بینی کند. سال به 4 فصل یکسان با 91 روز (13 هفته) تقسیم می‌شود. هر فصل با یکشنبه شروع می‌شود و با شنبه پایان می‌یابد، شامل دقیقاً 3 ماه (31، 30، 30 روز) است. همه تاریخ‌ها همیشه در یک روز هفته خاص قرار می‌گیرند (مثلاً 1 ژانویه همیشه یکشنبه است، 15 ژانویه همیشه دوشنبه است). این به طور اساسی برنامه‌ریزی مالی، حسابداری، سازماندهی کار و کاهش هزینه‌های اداری در همه بخش‌ها را ساده‌سازی می‌کند. دقت نجومی و ارتباط با چرخه‌های طبیعی: علم مدرن امکان ایجاد تقویمی با دقتی را فراهم می‌کند که در قرن شانز ... Читать далее