غذای اصلی میز شب یلدا در اقوام مختلف: نمادگرایی، تحول و کد فرهنگی مقدمه: گاسترونومی به عنوان متنی از جشن شب یلدا — نه تنها یک وعده غذایی است، بلکه یک مراسم پیچیده است که غذای اصلی نقش یک نماد کلیدی را ایفا می‌کند، نمادی که امیدهای جمعی، خاطرات تاریخی و دیدگاه‌های رفاه را کد می‌کند. اتنولوژیست‌ها و انسان‌شناسان غذا (مانند سیدنی مینت، نویسنده اثر «شیرینی و قدرت») غذای جشن را به عنوان «متنی» در نظر می‌گیرند که می‌توان آن را خواند و ارزش‌های جامعه را آشکار کرد. غذای اصلی اغلب با ایده‌های وفور، سلامتی، موفقیت و استمرار مرتبط است و انتخاب آن تحت تأثیر جغرافیا، دین و تاریخ اجتماعی قرار دارد. اروپا: از خوک تا انگور در اروپای غربی، مرکزی و شمالی، میز شب یلدا به طور نزدیک با چرخه کشاورزی و ذبح دام در زمستان پیوند خورده بود. آلمان، اتریش، اسکاندیناوی: غذای اصلی سنتی برای مدت‌ها خوک پخته یا گوشت خوک بود. خوک نماد رشد و حرکت به سمت جلو بود (برخلاف مرغ که به عقب می‌کشد، گفته می‌شود که حیوان، همیشه به سمت جلو کندن زمین می‌کند). در ساسکسی تا به امروز مجسمه‌های مارسیپان خوک را هدیه می‌دهند. نکته جالب: در آلمان قرون وسطی، عادت «Neujahrsschrei» (کریک یلدا) وجود داشت: اولین کسی که خوک را در سال جدید می‌دید، باید از آن خبر دهد تا شانس را جذب کند. اسپانیا، پرتغال: در اینجا مراسم از غذای اصلی به شیرینی و میوه‌های میوه‌ای منتقل شده است. اسپانیایی‌ها در حالی که زنگ‌های کورانتو می‌زنند، 12 انگور (las doce uvas de la suerte) می‌خورند، یکی برای هر ضربه، و آرزو می‌کنند که برای هر ماه از سال. این سنت در اوایل قرن بیستم به عنوان یک حرکت هوشمندانه از باغداران آلیکانته برای فروش مازاد محصول به وجود آمد و به سرعت به یک سنت ملی تبدیل شد. در پرتغال نیز خشکبار برای این منظور استفاده می‌شود. ایتالیا: در جنوب کشور (ناپل، کامپانیا)، غذای اصلی اجباری از چغندر با سوسکونه «دزامپونه» است. شکل چغندر به سکه‌ها یادآوری می‌کند که ثروت را پیش‌بینی می‌کند و سوسکونه چرب خوک نماد وفور است. در شمال (لومباردیا)، این نقش را سرشاخه خوک پخته (cotechino con lenticchie) ایفا می‌کند. جهان سلاو: کوتیه و اولیویه روسیه، اوکراین، بلاروس: در دوران پیش‌روسیه و در سنت‌های روستایی، غذای اصلی شب قبل از کریسمس (شب کریسمس) کو ... Читать далее