دسر مارشپان در کریسمس: بین کیمیاگری، نمادگرایی و گدونیزم مارشپان، ماده‌ی پلاستیک از پودر آلmond و شکر (معمولاً با افزودن آب گلاب یا شربت‌ها) در سنت شیرینی‌سازی کریسمس اروپا جای خاصی دارد. حضور آن در سفره‌ی عیدانه نه تنها یک انتخاب غذایی است، بلکه نتیجه‌ی پیچیده‌ای از عوامل تاریخی، اقتصادی، مذهبی و فرهنگی است. مجسمه‌ها و دسرهای مارشپان در کریسمس ترکیبی از فناوری غذایی، نمادگرایی و وفور فصلی هستند. 1. ریشه‌های تاریخی: از داروسازی تا تجمل‌گرایی قصر منشأ مارشپان با افسانه‌هایی که اغلب آن را با گرسنگی (به دلیل بی‌بارانی، زراعت غلات کاهش یافته است و باید آلmond را آسیاب کرده‌اند) یا هنر داروسازی مرتبط می‌کنند، پوشیده از راز است. احتمالاً این ماده در خاورمیانه یا پارس ظهور کرده است، از آنجا که از طریق اسپانیای عربی (الاندلس) به اروپا راه یافته است. در ابتدا مارشپان مانند بسیاری از شیرینی‌ها در محیط‌های کلیسایی و داروسازی تولید می‌شد. آلmond، غنی از مواد مغذی و روغن‌ها، به عنوان یک ماده‌ی مفید برای سلامتی شناخته می‌شد و شکر یک محصول وارداتی گران‌قیمت بود. ترکیب این دو ماده مارشپان را به یک خوراکی لوکس و داروی خمیر، که تنها برای طبقه‌ی بالا و موارد خاص در دسترس بود، تبدیل می‌کرد. به دوران رنسانس، مارشپان به میزهای سلطنتی و دوک‌های ایتالیا، آلمان و فرانسه منتقل شد. پلاستیکیت آن امکان ایجاد زیبایی‌های غذایی پیچیده را فراهم می‌کرد — "تریومف‌ها" (trionfi): ترکیب‌های پیچیده‌ای از شکل‌های پیچیده، قلعه‌ها، میوه‌ها که شبیه آثار هنری هستند. این کار آن را از یک غذای به یک وسیله‌ی مصرف لوکس و نمایش ثروت تبدیل کرد. 2. تخصص کریسمس: زمینه‌ی نمادین و فصلی تصاعد مارشپان به کریسمس به چندین دلیل است: نمادگرایی وفور و پاکی: آلmond به عنوان یکی از اولین بادام‌هایی که شکوفا می‌شود، نماد امید، زندگی جدید و پاکی بود. رنگ سفید مارشپان با کیفیت بالا با پاکی مرتبط است. در زمینه‌ی کریسمس این معانی به طور ایده‌آل با تولد مسیح همپوشانی دارند. عامل اقتصادی: تولید مارشپان نیازمند آلmond وارداتی گران‌قیمت و شکر است. تولید و مصرف آن به طور طبیعی به مهم‌ترین جشن سال، که هزینه‌های مهمانی را توجیه می‌کند، محدود می‌شود. پلاستیکیت به عنوان فرصتی برای روایت: از مارشپان می‌توان قالب‌های مختلفی درست کرد که مستقیماً ... Читать далее