مدیاتوی در مدرسه به عنوان ابزار غلبه بر پدیده انزوای والدین نسبت به پدر: روشولوژی و چالش‌ها مقدمه: مدرسه به عنوان منطقه خنثی در اختلاف خانوادگی پدیده انزوای والدین (PRO)، یا سندروم انزوای والدین (در مباحث بین‌المللی – Parental Alienation، PA)، وضعیتی است که در آن کودک تحت تأثیر یکی از والدین (معمولاً کسی که با او زندگی می‌کند)، بی‌دلیل از والد دیگر انتقاد می‌کند و رفتار خصمانه نشان می‌دهد. مدرسه، به عنوان یک مؤسسه اجتماعی کلیدی در زندگی کودک، اغلب ناخواسته وارد این اختلاف می‌شود، و یا در صورت رویکرد مناسب، پلتفرم منحصر به فردی برای حل آن فراهم می‌کند. مدیاتوی مدرسه، تطبیق‌یافته با ویژگی‌های PRO، می‌تواند ابزار مؤثری برای بازسازی ارتباط، حفاظت از منافع کودک و جلوگیری از استفاده از سیستم آموزشی به عنوان ابزار فشار بر پدر باشد. 1. ویژگی انزوای والدین نسبت به پدر و نقش مدرسه انزوای والدین نسبت به پدر اغلب توسط استereotype‌های جنسی و عملکردهای اجتماعی موجود تشدید می‌شود. مادر، به عنوان والد بیشتری که با کودک زندگی می‌کند، امکانات بیشتری برای تأثیر بر دیدگاه روزانه کودک و کنترل ارتباطات او دارد. مدرسه در این وضعیت ممکن است به عنوان عامل، غیرعمدی افزایش دهنده انزوای والدین، عمل کند، از طریق: پذیرش خودکار مادر به عنوان ارتباط اصلی. پذیرش غیرمنتقدانه اطلاعات از یک والد. عدم اقدام در مشاهده علائم انزوای والدین در کودک (ممانعت از ارتباط با پدر، رفتار خصمانه، اتهامات متناقض). در نتیجه، مدرسه به یک پروتکل خاص نیاز دارد که مدیاتوی در آن نقش اصلی را ایفا می‌کند. 2. مدل مدیاتوی مدرسه در انزوای والدین: اصول و محدودیت‌ها مدیاتوی کلاسیک مبتنی بر رضایت‌مندی و برابری دو طرف، در وضعیت اختلاف شدید، نیازمند تغییرات است. اصول کلیدی: پیشرفتهای منافع کودک (رویکرد متمرکز بر کودک). مدیاتوی هدف ندارد که والدین را هر قیمتی примرد، بلکه هدف دارد که برای کودک امکان داشتن ارتباط امن و کامل با هر دو والد را بازگرداند. خنثی و بی‌طرف بودن مدرسه. مدیاتور (روانشناس مدرسه، معلم اجتماعی آموزش‌دیده یا متخصص دعوت شده از خارج) باید از هرگونه اتحادیه‌ای آزاد باشد. این نیاز به سیاست داخلی سختگیرانه از سوی مدیریت مدرسه دارد. آگاهی از دینامیک انزوای والدین. مدیاتور باید مکانیزم‌های تبلیغاتی، علائم (تفکر سیاه و سف ... Читать далее