مثال‌های برجسته مقاومت در سال‌های هولوکاست: از مقاومت معنوی تا مبارزه مسلح مقدمه: درک گسترده از مقاومت مقاومت در برابر هولوکاست در تاریخ‌نگاری مدتهاست از درک محدود به شورش مسلح فراتر رفته است. تحقیقات مدرن (مثلاً آثار یهودا باور) آن را به عنوان طیفی از روش‌های بقا و حفظ انسانیت در شرایطی که به نابودی کامل فیزیکی و معنوی هدفگذاری شده است، در نظر می‌گیرند. این مقاومت شکل‌های بسیاری داشت: از اعمال شخصی اعتبار تا اقدامات سازمان‌یافته جمعی، از سابوتاژ فرهنگی تا جنگ چریکی. این مقاومت نشان داد که حتی در شرایطی که قدرت عمل به طور کامل از بین نرفته است. 1. مقاومت مسلح در گتوه‌ها و کمپ‌های کار یکی از معروف‌ترین، اما نه تنها شکل. شورش در گتوه وارسا (۱۹ آوریل تا ۱۶ مه ۱۹۴۳): بزرگترین و نمادین‌ترین شورش شهری در دوران جنگ جهانی دوم. این شورش توسط سازمان نظامی یهودی (ŻOB) تحت فرماندهی موردهای انلویچ و اتحادیه نظامی یهودی (ŻZW) رهبری شد. چند صدن جنگجوی بدآموز به مدت تقریباً یک ماه با نیروهای نظامی آلمانی که از توپخانه و آتش‌بازی استفاده می‌کردند، جنگیدند. این شورش یک اقدام اخلاقی و سیاسی بود که افسانه بی‌تحرک بودن قربانیان را از بین برد. شورش در کمپ مرگ سوبیبور (۱۴ اکتبر ۱۹۴۳): تنها شورش بزرگ موفق در کمپ مرگ نازی، که در نتیجه بخشی از زندانیان (حدود ۳۰۰ نفر از ۶۰۰ شورش‌کننده) توانستند فرار کنند و کمپ پس از آن بسته و از روی زمین پاک شد. سازمان‌دهنده این فرار یک زندانی جنگی شوروی با خاستگاه یهودی به نام آلکساندر پچراسکی بود. این فرار ممکن شد به دلیل کنسپره بی‌سابقه و هماهنگی بین زندانیان از کشورهای مختلف. مقاومت در گتوه‌های دیگر: مقاومت فعال در گتوه‌های بلاستوک، ویلنو، چenstochowa وجود داشت. در گتوه مینسک گروه‌های زیرزمینی عمل می‌کردند که با چریک‌های بلاروس هماهنگی داشتند. 2. جنبش چریکی و شرکت در مقاومت ملی ده‌ها هزار یهودی در گروه‌های چریکی و ارتش‌های ائتلافی ضد گیتلر جنگیدند. گروه‌های چریکی خانوادگی یهودی: در جنگل‌های بلاروس، اوکراین، لیتوانی گروه‌هایی عمل می‌کردند که از گتوه‌ها و کمپ‌های کار فرار کرده بودند. معروف‌ترین آن‌ها گروه برادران بلسکی در جنگل‌های نالیبک در بلاروس غربی بود که نه تنها فعالیت‌های خرابکارانه انجام می‌داد، بلکه یک کمپ خانوادگی در جنگل ایجاد کرد که زندگی بی‌گناه ... Читать далее