تبریک سال نو و کریسمس به کودک در خانه‌ی سالمندان: علم ایجاد لحظه‌ای معنا دار برگزاري جشن برای کودک در شرایط پاللیاتیو فعالیت حرفه‌ای بالایی است که بر اساس داده‌های پزشکی، روانشناسی و اخلاقی استوار است. هدف آن نه سرگرمی برای سرگرمی، بلکه ایجاد یک رویداد درمانی است که کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد، اضطراب را کاهش می‌دهد و خاطرات مثبتی برای تمام خانواده ایجاد می‌کند. بنیان‌گذاری عصب‌شناختی: چرا جشن کار می‌کند؟ احساسات مثبت ایجاد شده توسط جشنی صادقانه و مناسب به شرایط، تأثیر فیزیولوژیکی قابل اندازه‌گیری دارد. آندوژن آلگزیا و سیستم دوپامین. شادی، تعجب، انتظار فعال‌سازی مسیر مезولیمبیک مغز را که با سیستم پاداش مرتبط است، می‌کند. این باعث آزادسازی دوپامین (هورمون انگیزه و لذت) و اندورفین‌ها (اپیوتیک‌های داخلی) می‌شود. تأثیر آن‌ها می‌تواند به طور موقت، اما به طور قابل توجهی، احساس درد و ناراحتی (آلگزیای روانی) را کاهش دهد. جشن به عنوان یک مکمل غیردارویی نرم به درمان مسکن تبدیل می‌شود. کاهش کورتیزول. استرس مزمن، که همیشه همراه با بیماری جدی است، سطح بالایی از هورمون کورتیزول را حفظ می‌کند که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند و وضعیت کلی را بدتر می‌کند. احساسات مثبت و کنترل شده می‌تواند تولید آن را کاهش دهد و به بدن منبعی برای استراحت می‌دهد. تغییر کognitiv. جشن یک «جزیره کognitiv» ایجاد می‌کند — تمرکز موقت توجه بر چیزی که از بیماری، فرآیندها و محدودیت‌ها متفاوت است. این به شکستن چرخه افکار اضطرابی کمک می‌کند. اصل‌های تبریک «درمانی»: نه سناریو، بلکه شخصی‌سازی قانون کلیدی — جشن برای کودک است، نه کودک برای جشن. آن بر اساس امکانات فعلی او ساخته می‌شود، نه تشخیص. اصل «اینجا و اکنون». برنامه‌ریزی از وضعیت فیزیکی فعلی کودک (سطح انرژی، درد، حساسیت سنسوری) شروع می‌شود، نه سنتهای تقویمی. جشن می‌تواند ۱۵ دقیقه در رختخواب باشد، نه چند ساعت. مثال: برای کودکی که به شدت به نور و صدای حساس است (مثلاً در تومورهای مغزی) جشن می‌تواند خواندن یک کتاب خاص با تزئینات لمسی زیر نور کم چراغ‌های تزئینی باشد، نه یک مهمانی شلوغ. شخصی‌سازی بر اساس علایق (رویکرد قوی). در مرکز توجه شخصیت کودک است: علاقه‌های او، شخصیت‌های محبوب، رویاهایش. این به او احساس می‌دهد که او به عنوان یک بیمار دیده نمی‌شود، بلکه به عنوان ی ... Читать далее