ماهی به عنوان هدیه مقدس در فرهنگ‌های مردم جهان آب — این اولین هرج و مرج است که از آن زندگی می‌زاید. و ماهی — اولین کلمه زنده‌اش. در این کلمه چیزی رمزآلودتر از یک نوع زیستی رمزآلود است. در بیشتر فرهنگ‌ها، ماهی به عنوان محصول غذایی یا هدف شکار در نظر گرفته نشده است، بلکه به عنوان هدیه‌ای از بالا، به عنوان نشانه‌ای، به عنوان پلی بین جهان انسان‌ها و جهان خدایان شناخته شده است. به آن با احترام برخورد می‌شد، با آن قراردادهایی بستند، آن را قربانی می‌کردند و به آن پرستش می‌کردند. چرا ماهی برای بسیاری از مردم، که از اقیانوس‌ها و قرن‌ها جدا هستند، مقدس شده است؟ پاسخ در خود ماهی نهفته است: او بی‌صدا، غیرقابل دستیابی است، جایی زندگی می‌کند که انسان نمی‌تواند نفوذ کند. او به خواست خود می‌آید و می‌رود و این او را به عنوان فرستاده‌ای از نیروهای بالاتر ایده‌آل می‌کند. ماهی به عنوان نیای اولین: افسانه‌های کیهان‌شناسی بیایید از ابتدا شروع کنیم — با آفرینش جهان. در اسطوره‌های هند، ویشنو، یکی از خدایان بزرگ، در اولین تولد خود شکل ماهی ماتسیا را پذیرفت. او پدر اولین انسان، مانی را از طوفان نجات داد و کتاب مقدس وید را، و سپس به بازسازی نظم در جهان کمک کرد. این واقعه به ماهی عنوان نجات‌دهنده بشریت را داد. در مسیلوماتی، ماهی با ائا، خدای آب‌های شیرین و خرد، مرتبط بود که در ابزو — اقیانوس زیرزمینی زندگی می‌کرد. ماهی را در استخرهای معابد به عنوان حیوان مقدس نگه می‌داشتند. و در برخی از سنت‌های شامانی سibir، زمین بر سه ماهی عظیم که در اقیانوس زیرزمینی شنا می‌کنند، نگه داشته می‌شود؛ اگر یکی از آنها حرکت کند، زلزله آغاز می‌شود. در همه این افسانه‌ها ماهی نه تنها به عنوان ساکن آب، بلکه به عنوان معماری جهان‌آفرینی است. او قبل از انسان وجود داشت و پس از او نیز خواهد بود. هدیه او نه غذا، بلکه خود امکان بودن است. بنابراین جای تعجب ندارد که در بسیاری از فرهنگ‌ها ماهی را نمی‌خوردند، بلکه آن را می‌ستودند، یا فقط در موارد مقدس مشخصی می‌خوردند. مسیحیت: ماهی به عنوان نشانه پنهان و نعمت آشکار برای مسیحیان اولیه ماهی نه تنها نماد بود، بلکه رمز زنده‌بودن بود. در کلمه یونانی «ихتس» آنها ایمان خود را رمزگذاری کردند: «عیسی مسیح، پسر خدا، نجات‌دهنده». تصویر دو قوس برخوردی به عنوان نشانه‌ای شناخته شده شد که ... Читать далее