ماهی در فرهنگ‌های مردم جهان: از نماد زندگی تا ماهیت الهی ماهی بیش از غذاست. از دوران‌های قدیم آن را نماد باروری، حکمت، بازگشت و حتی آغاز الهی می‌دانستند. در فرهنگ‌های همه قاره‌ها ماهی به عنوان شخصیت افسانه‌ای، شیء رитуالی، نشانه‌ای ستاره‌شناسی و رمز غذایی ظاهر می‌شود. مسیر آن در تاریخ انسان منحصر به فرد است: آن را تغذیه می‌کرد، درمان می‌کرد، الهام می‌بخشید و می‌ترساند. امروز، وقتی به آکواریوم نگاه می‌کنیم یا سوشی سفارش می‌دهیم، حتی نمی‌دانیم که پشت این عمل ساده هزاران سال از تعبیر نمادین وجود دارد. چگونه ماهی به نماد جهانی تبدیل شد و برای مردم مختلف چه معنایی دارد؟ ماهی به عنوان مادر اولین موجود زنده در بسیاری از افسانه‌های جهان، ماهی به عنوان اولین موجود، از آنجا که زمین یا حتی کل کیهان پدیدار شده است، ظاهر می‌شود. در افسانه‌های هند، خدای ویشو در اولین تولد خود به صورت ماهی — ماتسیا — درآمد تا انسان‌ها را از طوفان نجات دهد. در باستان‌های بابل، ماهی با خدای ائا، خدای اعماق آب‌ها، مرتبط بود که دانش را به مردم داد. در برخی از سنت‌های شامانی سibiریایی، گفته می‌شود که زمین بر سه کوسه یا ماهی‌های عظیم استوار است که در اقیانوس بی‌کران شنا می‌کنند. این جنبه کیهان‌شناختی تاکید بر این دارد که ماهی نه تنها ساکن آب است، بلکه حمل‌کننده قدرت مقدس است. آب که در آن زندگی می‌کند، به عنوان هرج و مرج اولیه در نظر گرفته می‌شود و ماهی به عنوان کسی که می‌تواند در آن راه‌یابی کند و حتی خلق کند، در نظر گرفته می‌شود. از این رو، آن را با حکمت مرتبط می‌کنند که برای موجودات خشکی دسترس‌پذیر نیست. نمادشناسی مسیحی: ماهی به عنوان نشانه نجات شاید معروف‌ترین ماهی نمادین در جهان ماهی‌ای باشد که در اوایل مسیحیت به عنوان آکرینیم استفاده می‌شد. کلمه یونانی ICHTHYS (ماهی) به معنای «عیسی مسیح، پسر خدا، نجات‌دهنده» است. در اولین قرن‌های میلادی، وقتی مسیحیان مورد تعقیب قرار می‌گرفتند، تصویر ماهی به عنوان نشانه‌ای مخفی برای شناسایی یکدیگر استفاده می‌شد. یک مسیحی می‌توانست روی شن خطی بکشد و دیگری، وقتی آن را دید، می‌دانست که در برابر یک هم‌کیش قرار دارد. اما ماهی تنها به عنوان رمز مخفی نبود. در انجیل‌ها، عیسی به شاگردان خود می‌گوید که به عنوان «گوشت‌خواران انسان‌ها» شوند. ماهی به عنوان روحی که باید ... Читать далее