مادر ایده‌آل در شرایط زندگی جداگانه پدر پس از طلاق: بین خودکفایی، همکاری و فشار اجتماعی مقدمه: مادری در شرایط شکست دیاد طراحی ایده‌آل مادر در شرایطی که پدر کودک به صورت جداگانه زندگی می‌کند پس از طلاق، یکی از چالش‌های پیچیده‌ترین اجتماعی-روانی را پدید می‌آورد. این مدل مادری در شرایطی از تناقض ساختاری وجود دارد: از یک سو، ویژگی‌های ایده‌آل سنتی «مادر خوب (خودگذشتگی، دسترسی عاطفی) را به ارث می‌برد و از سوی دیگر، مجبور به عملکرد در چارچوب واقعیت پس از طلاق است که نیاز به همکاری با شریک سابق دارد. این ایده‌آل تحت تأثیر قوانین قانونی (اصل آموزش مشترک)، توصیه‌های روانشناسی و قضاوت‌های ارزیابی محیط‌زیست شکل می‌گیرد، که مجموعه‌ای منحصر به فرد از انتظارات و الگوهای رفتاری ایجاد می‌کند. 1. زمینه قانونی-حقوقی: از تک‌وظیفگی به مسئولیت مشترک تاریخچه‌ای پس از طلاق، مادر به طور خودکار به عنوان اصلی‌ترین و اغلب تنها قیم کودک شناخته می‌شد (در روح doktrina «سال‌های نرم، tender years doctrine). حقوق خانواده مدرن در کشورهای توسعه‌یافته، از جمله روسیه (با محدودیت‌ها)، تغییر بنیادی در سمت اصل آموزش مشترک انجام داده است. از دیدگاه قانونی، مادر ایده‌آل کسی است که: حق پدر را بر ارتباط با کودک را می‌پذیرد و رعایت می‌کند و از ملاقات‌ها جلوگیری نمی‌کند. برای تصمیم‌گیری مشترک در مورد مسائل کلیدی (آموزش، سلامت، سرگرمی) آماده به گفتگو و پذیرش تصمیمات مشترک است. کنفلیکت والدین را به حداقل می‌رساند، بدون اینکه کودک را در مخالفت و استفاده از او به عنوان ابزار فشار یا انتقام وارد کند. نکته جالب: تحقیقات انجام شده در چارچوب نظریه سیستم خانواده مورای بوئن، نشان می‌دهد که ترiangulacja پایدار (ورود کودک به مخالفت والدین) یکی از الگوهای بیشترین تخریبی است. کودکی که مجبور به بودن « союзگر مادر علیه پدر است، بار سنگینی از وفاداری را تحمل می‌کند که با افزایش خطرات اختلالات اضطرابی و افسردگی در بزرگسالی مرتبط است. بنابراین، مادر ایده‌آل از دیدگاه روانشناسی، مادری است که می‌تواند روابط زناشویی از روابط والدین جدا کند. 2. تصویر اجتماعی: «مادر طلاق‌خورده خوب» بین انزوا و قهرمان‌سازی جامعه به مادر طلاق‌خورده خواسته‌های متناقضی دارد و او را در میدانی از محکومیت و ستایش دوگانه قرار می‌دهد. مادر آزاردهن ... Читать далее