گرز در فوتبال: هنر بازی ناعادلانه در حد مجازفوتبال بازی آقایان است، اما در زمین بازی اغلب آقایان نیستند، بلکه جنگجویانی هستند که حاضرند همه چیز را برای پیروزی بکنند. گرز در فوتبال چیزی نیست جز چمن بعد از بارش باران. این به همان تکنیک‌هایی اشاره دارد که در مرز قوانین یا فراتر از آنها هستند، اما همیشه توسط داوران به حساب نمی‌آیند. این تقلیدها، تحریکات، خطاهای زیر نفس، تاخیر در زمان، فشار روانی و حتی مکالمات ناپسند در گوش رقیب است. برخی آن را \"خرد\" می‌خوانند، برخی دیگر \"گرز فوتبالی\". اما واقعیت این است: بدون این جنبه تاریک بازی متفاوت بود — بیشتر از نظر صداقت، اما ممکن است کمتر از نظر دراماتیک.گرز تاکتیکی: خطاهایی که دیده نمی‌شوندبیایید با واضح‌ترین آنها شروع کنیم — خطاهایی که داور نمی‌بیند یا نمی‌خواهد ببیند. ضربه با شانه در پرش، گیر کردن در پیراهن در ضربه ضربدری، زیر نکشیدن از پشت، وقتی توپ از کنار رفته است. این به خاطر خود ناسزا نیست، این به خاطر حساب است. دفاعی‌ها، به ویژه تجربه‌ها، این هنر را به طور کامل در اختیار دارند. آن‌ها می‌دانند که چگونه کمی دست بازیکن را بکشند تا او تعادل خود را از دست دهد، اما به طوری که داور ببیند. یا چگونه \"ناگهان\" روی پای بازیکن بپا شود، وقتی توپ از کنار رفته است.این mikro actions همیشه در نمونه‌ها ظاهر نمی‌شوند، اما بازی را تغییر می‌دهند. آن‌ها ریتم تیم حمله‌کننده را مختل می‌کنند، خشم را برمی‌انگیزند، خطاهای رقیب را تحریک می‌کنند. این گرزی است که هیچ جای زخم باقی نمی‌گذارد، اما ردپایی در امتیازها باقی می‌گذارد. بسیاری از مربیان حتی دفاعی‌ها را به این هنر آموزش می‌دهند — نه ضربه زدن، بلکه مزاحمت، نه شکستن، بلکه تحریک. این به طور مستقیم ممنوع نیست، اما به روح بازی مخالف است.در اینجا یک خطوط باریک وجود دارد: گیری سخت و صادقانه — هنر است. اما ضربه زیر پا یا ضربه به کمر — این گرز است. اما چه کسی تعیین می‌کند که کجا خط قرمز است؟ داور — اما او همه چیز را نمی‌بیند. و بنابراین گرز بخشی از قرارداد نانوشته است: ما به قوانین بازی می‌پردازیم، اما کمی از آن‌ها را نقض می‌کنیم.تقلید: تئاتر روی چمنتقلید، شاید، بیشتر از همه توسط هواداران خوشایند نیست. سقوط بدون تماس، فریاد درد بعد از برخورد کوچک، چرخیدن روی چمن با صورت در ماسک رنج. این دیگر ورزش ... Читать далее