توسعه وضع قاضی: از کشیش باستان تا حافظ عدالت تصور کنید دنیایی بدون قاضی. اختلافات با مشت‌زنی حل می‌شود، غضب با انتقام خونی، و حق به کسی تعلق می‌گیرد که بلندتر فریاد می‌زند. دقیقاً اینگونه بود که تمدن‌های باستانی قبل از ظهور انسانی که به او اعتماد کرده بودند تا داوری کند، زندگی می‌کردند. قاضی یکی از قدیمی‌ترین حرفه‌هاست، اما وضعیت او به طور اساسی تغییر کرده است: از کشیشی که اراده خدا را ابلاغ می‌کرد، تا داوری مستقل که نمی‌توان او را خرید یا ترساند. این نهاد چگونه شکل گرفت، چه کسی در آغاز آن ایستاده بود و وقتی قاضی بالاخره از حفاظت و رفاهی که بدون آنها عدالت عادلانه ممکن نیست، برخوردار شد؟ سرچشمه‌ها: وقتی قاضی خدا بود، بزرگسال یا پادشاه اولین قاضی‌ها در جوامع ناپیسیسانه ظاهر شدند. وظایف آن‌ها را بزرگسالان قبیله، رهبران قبیله یا کشیشان انجام می‌دادند. آن‌ها نه تنها اختلافات را حل می‌کردند، بلکه اراده اجداد یا خدا را تفسیر می‌کردند. عدالت مقدس بود و قاضی نماد زنده آن بود. در مصر باستان قاضی تصویر الهه عدالت مات را بر سینه‌اش می‌برد — او باید پاک بود، مانند پر او. در یونان باستان، وظایف قضایی اغلب توسط آرخونت‌ها انجام می‌شد — مقامات عالی که به مدت یک سال انتخاب می‌شدند. و در روم در دوره پادشاهی، خود پادشاه قاضی بود. قاضی نه تنها یک متخصص بود، بلکه بخشی از قدرت و دین بود. اولین قوانین نوشته شده، مانند کدیکس هامورابی (۱۸۰۰ سال پیش از میلاد)، اصول دادرسی و الزامات قاضی را ثابت می‌کرد. در این مجموعه قوانین باستانی مشخص شده بود که قاضی باید عادل باشد و تحت تأثیر قرار نگیرد. برای صادر کردن حکم ناعادلانه، قاضی با مجازات سنگینی مواجه می‌شد، از انزلا از مقام تا جریمه بزرگ. و در قوانین اشنون (۲۰ قرن پیش از میلاد) مقرراتی وجود داشت که قاضی را از افترا و اتهامات بی‌اساس محافظت می‌کرد — این‌ها اولین ریشه‌های مصونیت قضایی بودند. در روم باستان قاضیان دارای اعتبار زیادی بودند، اما وضعیت آن‌ها بستگی به وضعیت سیاسی داشت. در دوره جمهوری، قاضیان توسط پادشاه انتخاب می‌شدند، در امپراتوری توسط امپراتور منصوب می‌شدند. قاضیان اغلب سنا یا سواران بودند. پشتیبانی مالی آن‌ها بستگی به وضعیت مالی خودشان داشت و گاهی اوقات از طرفین درگیر. این باعث بروز فساد شد: آن‌ها می‌توانستند به دلیل تصمیم نادرست اخر ... Читать далее