یولیان منشور: متنفر از مسیح، که نمی‌توانست از عظمت او نپذیرد او آخرین امپراتور غیرمسیحی رم بود، کسی که تلاش کرد تاریخ را به عقب برگرداند، مسیحیت را لغو کند و امپراتوری را به خدایان قدیمی بازگرداند. کلیسا او را منشور نامید — و این نام تا قرن‌ها با او باقی ماند. اما در عین حال، یولیان به نظر می‌رسد که به طور متناقض مسیح را می‌پذیرد. او وجود او را انکار نکرد، تعلیم او را انکار نکرد، عظمت اخلاقی او را انکار نکرد. او فقط نمی‌توانست او را به عنوان خدا بپذیرد. این تناقض — همزمان انتقاد شدید و پذیرش اجباری — یولیان را یکی از پیچیده‌ترین و تراژیک‌ترین شخصیت‌ها در تاریخ مسیحیت قرار می‌دهد. او دشمن کلیسا بود، که به نظر می‌رسد که به درک مسیح نزدیک‌تر از بسیاری از هم‌عصران مسیحی خود بود. راه به سلطنت: از راهبان تا امپراتور یولیان، که در سال ۳۳۱ در کنستانتینوپل به دنیا آمد، در دنیای مسیحی به عنوان منشور شناخته می‌شود. او برادرزاده امپراتور کنستانتین بزرگ بود، کسی که مسیحیت را قانونی کرد. اما دوران کودکی او با تراژدی آلوده بود: در سال ۳۳۷، پس از مرگ کنستانتین، پدر او و بیشتر اقوام او در یک کودتا قتل شدند. یولیان و برادرش گال، یتیم شدند و به زندان فرستاده شدند. نجات یولیان در دوران جوانی او به آموزش مسیحی آمد. معلمان او کشیشان و دانشمندان دینی بودند. او کتاب مقدس را می‌خواند، به مراسم کلیسا می‌رفت و حتی در کلیسا خواننده بود. اما هر چه بیشتر او در تعلیم مسیحی فرو می‌رفت، بیشتر در او احساس بیگانگی می‌شد. تحت تأثیر فیلسوفان نهپلاتونی، به ویژه ماکسیموس افسوسی، او برای خود هوشیاری از خرد الهی یافت. او به نظر می‌رسد که همچنان مسیحی است، اما درونی‌تر یک یهودی است. در سال ۳۵۵، امپراتور کنستانتینوس دوم، پسر کنستانتین، یولیان را به عنوان سزار اعلام کرد و او را به گالی فرستاد تا نظم را برقرار کند. یولیان در آنجا به عنوان یک ژنرال و مدیر برجسته ظاهر شد. وقتی در سال ۳۶۰، ارتش او او را به عنوان آگوستوس اعلام کرد و در سال ۳۶۱ کنستانتینوس مرد، یولیان به عنوان تنها حاکم امپراتوری رم شد. او بلافاصله از تعهد خود به یهودیت اعلام کرد. انتقاد از مسیحیت: سه ضربه اصلی یولیان، مانند هیچ کس دیگری، مسیحیت را از درون می‌شناخت. او انجیل‌ها را می‌خواند، الهیات را مطالعه می‌کرد و ضعف‌های وارث کلیسا را می‌دا ... Читать далее