سوچلینگ در مسیحیان آسیای جنوب شرقی: ویفلهام در مناطق گرمسیری مقدمه: مسیحیت در منطقه موسمی باران آسیای جنوب شرقی (فیلیپین‌ها، تیمور شرقی، ویتنام، اندونزی، سنگاپور، مالزی، تایلند، میانمار، کامبوج، لاوس) یک ترکیب منحصر به فرد از سنت‌های مسیحی در منطقه‌ای که بیشتر مردم آن بودایی و مسلمان هستند، را نشان می‌دهد. سوچلینگ در اینجا، به ویژه در کشورهایی که جمعیت مسیحی آن‌ها بیشتر است (فیلیپین‌ها، تیمور شرقی) یا جمعیت قابل توجهی از اقلیت (اندونزی، ویتنام)، یک ترکیب روشن از میراث استعماری (اسپانیایی، پرتغالی، فرانسوی)، باورهای محلی قبل از مسیحیت و رنگ و بوی گرمسیری است. این جشنگاهی است که مراسم آن در سکوت سرد و خشک نیست، بلکه در صدای باران‌های موسمی یا زیر صدای پنکه‌ها برگزار می‌شود و درخت کریسمس با درختان نخل همسایه است. فیلیپین‌ها: طولانی‌ترین و پر سر و صدا‌ترین سوچلینگ در جهان فیلیپین‌ها، بزرگترین کشور کاتولیک آسیا، نقش پیشروی را در منطقه ایفا می‌کنند. در اینجا جشن‌گیری از ۱۶ دسامبر (نه مراسم صبحگاهی "Simbang Gabi") آغاز می‌شود و به اوج خود در ۲۴ دسامبر می‌رسد. Noche Buena — مهمانی خانوادگی در نیمه شب: برخلاف مدل غربی، مهمانی اصلی بعد از بازگشت از مراسم نیمه شب است که حدود ۲-۳ ساعت بعد از نیمه شب ۲۵ دسامبر برگزار می‌شود. این مهمانی پر از غذاهای گوناگون و بدون روزه‌داری است که نماد شادی و وفور است. غذاهای اجباری شامل: «Queso de Bola» — پنیر هلندی ادام در موم قرمز (نماد رشد و شکوفایی). «Hamón» — گوشت خشک شیرین. «Lechón» — خوک شیرین بر روی چرخش (غذای اصلی جشن). «Pancit» — نودل‌های بلند (نماد طول عمر). «Bibingka» و «Puto bumbong» — کلوچه‌های برنجی که پس از مراسم در کلیساها پخته می‌شوند. Misa de Gallo (مراسم نیمه شب): کلیساها پر از مردم هستند و بسیاری از آن‌ها مراسم را در خیابان‌ها برگزار می‌کنند. این رویداد دارای ماهیت یک جشن عمومی عظیم است. پس از مراسم، خانواده‌ها در مقابل بتله‌های بزرگ ("Belen") و چراغ‌های روشن شده ("Parol" — ستاره‌ای از بامبو و کاغذ، نماد ملی) عکس می‌گیرند. tradition "Panunuluyan": در شب قبل از سوچلینگ، مراسم‌های خیابانی برگزار می‌شوند که جستجوی ماریا و یوسف برای یافتن مکانی برای اقامت را نشان می‌دهند — یک تطبیق مستقیم از یک سنت محلی به موضوع کتاب مقدس. تیمور ... Читать далее