«شب‌های در روستای نزدیک دیکنچک» به عنوان ترسناک رождественسکی تریلر: آناتومی ترس شب‌های کریسمس زنجیره نیکولای گوگول «شب‌های در روستای نزدیک دیکنچک» (۱۸۳۱-۱۸۳۲) به طور سنتی به عنوان مجموعه‌ای از افسانه‌های اوکراینی، با طنز و رمانتیسم، در نظر گرفته می‌شود. اما تحلیل دقیق، به ویژه در بخش اول، یک جنبه دیگر را آشکار می‌کند: این یک معماری ترسناک کریسمس است، جایی که طنز تنها به عنوان کنتراپونت برای تشدید ترس واقعی و فولکلورically توجیه شده است. گوگول نه تنها افسانه‌ها را ثبت می‌کند، بلکه مدل ادبی «شب‌های ترسناک» را می‌سازد، جایی که چرخه کریسمس (شب‌های مقدس) به عنوان صحنه ایده‌آل برای برخورد انسان با غیرعاقلانه‌ها عمل می‌کند. زمان‌شناسی شب‌های مقدس: زمانی که مرزها باز می‌شوند ключ به درک ماهیت تریلر «شب‌های» در انتخاب زمان وقوع است. شب‌های مقدس (مدت زمان از کریسمس تا کрещتن) در سنت اسلاوی به عنوان «زمانی که مرزها باز می‌شوند» شناخته می‌شود، زمانی که مرزها بین دنیای زنده، مرده و نیروهای ناپاک نازک می‌شوند یا کاملاً ناپدید می‌شوند. این یک استعاره نیست، بلکه دانش عمومی مردم است که گوگول از آن به عنوان یک روشن‌کننده داستان‌گویی با تنش بالا استفاده می‌کند. «شب قبل از کریسمس»: نقطه اوج این دوره. نیروهای ناپاک به شدت تلاش می‌کنند تا در آخرین شب آزادی خود قبل از مقدس‌سازی جهان توسط جشن، آسیب بزنند. جادوگر (سولوها) و شیطان تقریباً به صورت آشکار عمل می‌کنند. انگیزه‌های آنها نه بدی انتزاعی، بلکه انگیزه‌های مشخص و تقریباً روزمره هستند: دزدیدن ماه، وسوسه وکولا. این روزمرگی تنها ترس را تشدید می‌کند، باعث می‌شود که فوق‌طبیعی بخشی از زندگی روزمره شود. «گم‌شدن نامه» و «مکان جادویی»: در اینجا منطق شب‌های مقدس به حداکثر می‌رسد. قهرمانان به طور تصادفی به واقعیت دیگری وارد می‌شوند — به یک шабاش نیروهای ناپاک یا به یک مکان لعنت‌شده — زیرا خود زمان سال به این نوع «پروازها» کمک می‌کند. بازگشت همیشه آسیب‌زاست و همراه با از دست دادن‌ها است (پدربزرگ حافظه و سلامتی خود را از دست می‌دهد، کازاک نامه خود را از دست می‌دهد). این یک ساختار کلاسیک ترسناک است: نقض تابو (رفتن به سوی نیروهای ناپاک/کاوش در مکان‌های ممنوع) → ورود به دنیای ترسناک → بازگشت با پیامدهای غیرقابل بازگشت. فولکلور به عنوان منبع ترس واقعی ... Читать далее