سگ در شهر: تطبیق، تقابض و بیولوژی عصبی زندگی شهری مقدمه: محیط شهری به عنوان یک چالش تکاملی شهر به عنوان یک محیط فوق العاده و استرس‌زا برای سگ (Canis familiaris)، که فیزیوتیپ و الگوی رفتاری او در شرایطی متفاوت شکل گرفته است، می‌باشد. شهر مدرن با صدای بلند، تراکم بالا، سطح‌های غیرطبیعی، ریتم و محدودیت‌های زیاد خود، یک عامل قدرتمند در تأثیر بر سلامت فیزیولوژیکی و روانی حیوان است. مطالعه سگ شهری نیازمند رویکردی بین‌رشته‌ای است که شامل اتیولوژی، پزشکی دام، روانشناسی و شهرشناسی می‌باشد تا مکانیسم‌های تطبیق و کاهش خطرات رفتارهای ناخوشایند را درک کنیم. اطلاعاتی بیش از حد و استرس شناختی محیط شهری یک تهاجم دائمی به سیستم‌های حسی سگ است که سیستم حسی او با انسان تفاوت‌های اساسی دارد. استرس صوتی: گوش سگ 4 تا 5 برابر تیزتر از انسان است. صدای پس‌زمینه دائمی (ترافیک، ساخت و ساز، صدای جمعیت) در محدوده 60-90 دسی‌بل قرار دارد که برای سگ با ماندن در منطقه ناراحتی قابل مقایسه است. این امر منجر به افزایش مزمن سطح کورتیزول، اختلال خواب، اضطراب زیاد و ازدیاد خستگی سیستم عصبی می‌شود. تحقیقات انجام شده در برلین و نیویورک نشان می‌دهد که رفتارهای روانی مرتبط با استرس در سگ‌های مناطق مرکزی بیشتر مشاهده می‌شود. آشفتگی بویایی: استشمام سگ در میلیون‌ها برابر حساس‌تر است. هوای شهری با هزاران ترکیب شیمیایی پر شده است (خروجی‌های خودرو، مواد شیمیایی، عطر، بوی غذا)، که «شلوغی اطلاعاتی» ایجاد می‌کند و شناسایی سیگنال‌های مهم را دشوار می‌کند. این می‌تواند منجر به افسردگی و کاهش کارایی یکی از کلیدهای مهم ارتباط و شناخت جهان شود. غیرطبیعی بودن بصری و لمسی: فقدان مناظر طبیعی، غالب بودن سطوح صاف، لغزنده، گرم یا سرد (آسفالت، بتون، کفپوش، میله‌ها) تأثیر منفی بر دستگاه حرکتی و احساس لمسی دارد. فقدان تنوع در بافت‌ها از سگ محروم می‌کند از تجربه حسی مهم. کاهش رفتارهای طبیعی و عواقب آن شرایط شهری امکان انجام رفتارهای ویژه گونه‌ای را به شدت محدود می‌کند که این عامل کلیدی برای سلامت روانی است. کاهش حرکت و تحقیق: پیاده‌روی‌های کوتاه با رگه به مسیرهای ثابت نمی‌تواند نیاز به دویدن آزاد، کندن، نظارت بر منطقه را جبران کند. این امر منجر به انباشت انرژی ناشناخته می‌شود که منجر به رفتارهای تخریبی در خانه، اضطراب زیاد یا افسردگ ... Читать далее