ميثولوجي محصولات «طبيعي و مفيد» در اتحاد جماهيريه شوروي یکی از نمونه‌های زنده‌ترین استریوتیپ‌هاست. بسیاری به صراحت باور دارند که در دوران شوروی، غذا تنها از کیفیت و امنیت بالا برخوردار بود، در مقایسه با دوران کنونی. اما تحلیل استانداردهای استاندارد، خاطرات همگانیان و داده‌های مربوط به ترکیب واقعی محصولات، تصویری کاملاً متفاوت را به نمایش می‌گذارد. کمبود گوشت با کیفیت، سبزیجات تازه و روغن‌های گیاهی منجر به این شد که تغذیه بر اساس انرژی باشد و نه منفعت، و محصولات بر روی میز مردم شوروی محصولاتي قرار گرفتند که امروز متخصصان تغذیه آن‌ها را به صراحت مضر می‌نامند. گوشت و سس‌ها: محصولی با شگفتی شاید مهم‌ترین افسانه که فروپاشیده است، افسانه «گوشت گوسفندی گوسفندی» است که گمان می‌رود که از یک گوشت تشکیل شده باشد. در واقع، حتی بر اساس استاندارد GOST 23670-79، در گوشت‌های پخته، میزان گوشت بسیار کم بود. بقیه شامل محصولات جانبی، سویا، نشاسته و «استابيليزرها» - پوست خوک و رباعی چربی شکسته شده بود. استفاده از مخلوط‌های رنگی، گونه و قطعات چربی شکسته شده و همچنین نیتروژن سدیم برای رنگ و نگهداری مجاز بود. سس‌هایی که گمان می‌رفت تقریباً یک غذای مجلسی باشد، در واقع یک محصول فرآوری شده با محتوای چربی، نمک و نگهدارنده بالا بود. یخ‌چوبه: از پومبری طبیعی تا روغن پالم یکی دیگر از عناصر محبوب نوستالژی، یخ‌چوبه شوروی است. بله، بر اساس استاندارد GOST 117–41، این واقعاً از خامه و شیر طبیعی تولید می‌شد. اما این استاندارد در سال 1966 تغییر کرد. از آن زمان به بعد، تولیدکنندگان مجاز به استفاده از چربی‌های گیاهی (شامل روغن پالم)، املگاتورهای مصنوعی و عطردهی‌ها شدند که این کار باعث کاهش هزینه‌ها و دور شدن از «طبیعی‌ترین» بود. مارگارین و روغن نان: چربی‌های کارخانه‌ای به دلیل کمبود روغن شیرینی، مارگارین به عنوان چربی اصلی برای سرخ کردن و پختن استفاده می‌شد. آن از روغن‌های گیاهی هیدروژنه تولید می‌شد که منبع کلاسیک چربی‌های ترانس است که به طور جدی بر روی سیستم قلبی عروقی تأثیر می‌گذارد. روغن نان، که حتی بیشتر مشکوک است، جایی که چربی‌های گیاهی اغلب جایگزین مواد معدنی می‌شوند که باعث ایجاد بو ناخوشایند و مضر بودن آن در دمای بالا می‌شود. چای و نان: غذای سریع‌سیر در روغن‌های کانسرژن چای و نان شوروی، م ... Читать далее