نقش فرهنگ و فلسفه عربی در اروپا: پل بین قرون وسطی و رنسانس نقش فرهنگ عربی (بهتر است بگوییم فرهنگ عربی-اسلامی) در شکل‌گیری تمدن اروپایی نه تنها قابل توجه، بلکه بنیادی و شکل‌دهنده است. در دوره‌ای از هشتادم تا سیزدهم میلادی، زمانی که اروپا در دوره تاریک قرار داشت، در فضایی از کوردوبا تا بغداد فرهنگ فکری‌ای شکوفا شد که نه تنها میراث باستان را حفظ کرد، بلکه آن را خلاقانه توسعه داد و سپس به اروپا بازگرداند، بنیان‌گذار انقلاب علمی و رنسانس فلسفی اروپا شد. I. نقش واسطه و تفسیر میراث باستان وظیفه کلیدی فرهنگ عربی-مسلمان حفظ، ترجمه و تفسیر تفکر یونانی-رومی است. «خانه هوشمندی» (بیت الحکمة) در بغداد (قرن نهم): در دوره خلفای المامون و جانشینان او این بزرگترین مرکز علمی بود که کار گسترده‌ای برای ترجمه آثار ارسطو، پلاتو، جالن، هیپوکرات، اروکلید، بطلمیوس، آرخیمedes به زبان عربی انجام شد. این نوشته‌ها بسیاری از آنها در اروپا گم شده بودند یا تنها در ترجمه‌های لاتین جزئی وجود داشتند. مثال «زنجیره بزرگ»: آثار ارسطو از زبان یونانی به زبان سوری ترجمه شد، سپس به زبان عربی. در قرن‌های دوازدهم و سیزدهم در مراکز ترجمه در تولدو (اسپانیا) و سیسیلی، آنها از زبان عربی به لاتین ترجمه شدند، اغلب با واسطه دانشمندان یهودی (مثلاً خانواده‌ی ابن‌طیبون). بدون این مرحله، «کورپس ارسطو» به این اندازه در دسترس فوم و آلبرت بزرگ نبود. II. ترکیب فلسفی: از الکیندی تا ابوراهون فلاسفه عربی (فلاسفه) نه تنها گره‌کپی از یونانی‌ها بودند، بلکه فلسفه‌ای ترکیبی ایجاد کردند که سعی داشت عقل (عقل) و آگاهی (آگاهی) را هماهنگ کند. الفرابی (872-950)، «معلم دوم» (پس از ارسطو): تعلیمات درباره دولت را توسعه داد، علوم را طبقه‌بندی کرد، منطق را توسعه داد. ایده‌های او درباره حاکم ایده‌آل-فلسفی بر ایده‌های سیاسی اروپا تأثیر گذاشت. ابن سینا (آویسنا، 980-1037): کتاب پزشکی او «قانون پزشکی» تا قرن هفدهم در اروپا کتاب درسی اجباری بود. در فلسفه، او مетаفیزیک منحصر به فردی توسعه داد، ماهیت و وجود را جدا کرد و آزمایش ذهنی معروف «مرد پروازنده» را برای اثبات آگاهی روح ارائه داد. تعلیمات او درباره قصد پیش‌گویی فلسفه فنومنولوژی را پیش‌گویی کرد. ابن رشد (ابوراهون، 1126-1198): نظرات او درباره ارسطو («تفسیرگر بزرگ») انقلابی در اروپای میانه‌عهد ایجا ... Читать далее