زنان-پروازگران معروف: شکستن موانع اجتماعی برای ورود به آسمان تاریخ هوایی نه تنها تاریخ فناوری‌است، بلکه تاریخ غلبه بر موانع نیز است. زنان-پروازگران از ابتدا به سوی آسمان‌ها حرکت کرده‌اند و با مقاومت عمومی، تعصبات جنسی و موانع قانونی مواجه شده‌اند. دستاوردهای آن‌ها نه تنها ارزش ورزشی دارد، بلکه دارای معنای عمیق علمی-اجتماعی نیز است که نشان می‌دهد تفکر فضایی، واکنش و توانایی مدیریت سیستم‌های پیچیده از جنسیت مستقل نیست. پیشروان: شکنندگی هواپیما و استحکام روح بارونز ریموند دو لا روش (فرانسه) — به عنوان اولین زنی که در جهان مجوز پرواز دریافت کرده است (مجوز شماره 36 از فدراسیون هوایی بین‌المللی FAI) در 8 مارس 1910، وارد تاریخ شد. مسیر او برای دوره‌ای معمولی بود: یک بازیگر سابق که به هوایی علاقه‌مند شد از طریق آشنایی با پروازگر شارل ووازن. لا روش نه تنها پرواز می‌کرد، بلکه در نمایشگاه‌های هوایی شرکت می‌کرد، رکوردهای ارتفاعی را می‌شکست (در سال 1919 به ارتفاع 4800 متر رسید) و در سال 1919 در یک پرواز آزمایشی کشته شد، نماد یک دوره تراژیک و قهرمانانه در شکل‌گیری هوایی. هریت کویمبی (ایالات متحده) — اولین زنی که مجوز پرواز دریافت کرده است (1911) و اولین زنی که از لا مانش پرواز کرد (16 آوریل 1912). پرواز او از طریق تنگه با تراژدی آلوده شد: یک روز قبل از آن که کشتی تایتانیک غرق شود، بنابراین توجه رسانه‌ها به این رویداد کم بود. کویمبی همچنین یک روزنامه‌نگار استعدادمند بود که هوایی را تبلیغ می‌کرد. او تنها سه ماه پس از پیروزی، در یک نمایشگاه هوایی از یک هواپیما ناپایدار سقوط کرد. این پروازگران اولیه روی هواپیماهایی کار می‌کردند که حتی هیچ وسیله‌ای نیز نداشتند. مهارت پرواز آن‌ها بر اساس حس تعادل، نظارت بصری بر زمین و درک حسی از آئرودینامیک بود. مرگ و میر آن‌ها به طور وحشتناک بالا بود، که هر پرواز آن‌ها را به یک عمل شجاعت شخصی تبدیل می‌کرد. رکوردشکنان و محققان: گسترش مرزهای ممکن آملیا ارهارت (ایالات متحده) — بدون شک معروف‌ترین زن-پروازگر، که مرگ مرموز او در سال 1937 در تلاش برای پرواز دور دنیا همچنان ذهن‌ها را مشغول کرده است. اما معنای علمی او در جایی دیگر است. ارهارت نه تنها یک شجاع بود، بلکه یک محقق دقیق و عملی نیز بود. او اولین زنی بود که: به ارتفاع 14000 فوت (1922) رسید. از آتلانتی ... Читать далее