ریسک به عنوان قیمت آزادی: existentialism و فلسفه زندگی ریسک. معمولاً ما آن را به عنوان احتمال بلاحظه می‌فهمیم. از دست دادن پول، سلامت، زمان، اعتبار. اما برای فلاسفه existentialist و متفکران زندگی، ریسک تنها خطر نیست. این چیزی است که وجود انسانی را شکل می‌دهد. بودن انسان به معنای ریسک کردن است. نه به این دلیل که ما از خطر لذت می‌بریم، بلکه زنده بودن بدون ریسک ممکن نیست. هر تصمیم واقعی یک پرش به ناشناخته است. هر آزادی مسئولیتی است که قابل محاسبه نیست. دقیقاً ریسک وجود زنده را از وجود مکانیکی جدا می‌کند. و دقیقاً از طریق ریسک انسان به کسی که ممکن است باشد، تبدیل می‌شود. فردریش نیتشه: ریسک به عنوان اراده به قدرت و اعتماد به نفس نیتشه یکی از اولین کسانی بود که ریسک را به عنوان نیاز زندگی بازپس گرفت. او امنیت و آرامش را که انسان را ضعیف می‌کند، خوار می‌کرد. برای او ریسک اراده به قدرت، توانایی عبور از ترس و ایجاد ارزش‌های جدید است. انسان ابراوایل نیتشه کسی است که می‌تواند خود را به خطر بیندازد، کسی که از تنهایی و اشتباه نمی‌ترسد. نیتشه معتقد است که بیشتر مردم به خاطر نیروی خویش زندگی می‌کنند، مانند آخرین انسان‌هایی که تنها به راحتی می‌خواهند. اما زندگی واقعی در جایی شروع می‌شود که ما آماده می‌شویم همه چیز را به خطر بیندازیم. ریسک نیتشه نه استراتژی، بلکه سبک زندگی است. او خطر را انتخاب می‌کند، زیرا تنها در اینجا انسان خود را در برابر استحکام و خودساخته می‌کند. جمله معروف «باش کسی که هستی» دقیقاً همین معنا را دارد: خطر کردن برای بودن خود، نه کپی دیگران. سورن کیچورگ: پرش ایمان و ریسک عدم قطعیت کیچورگ ایده ریسک را رادیکال می‌کند و آن را با انتخاب دینی مرتبط می‌کند. تصویر اصلی او «پرش ایمان» است. ایمان نه نتیجه تفکر است، بلکه ریسکی است که هیچ استدلال منطقی ندارد. غیرممکن است وجود خدا را ثابت کنیم، اما می‌توانیم برای ایمان ریسک کنیم. این ریسک از همه ریسک‌ها متمایز است: نه نجات را تضمین می‌کند، حتی شادی را تضمین نمی‌کند. اما واقعیت انسانی را به ارمغان می‌آورد. کیچورگ همچنین از ریسک انتخاب بین زندگی زیبایی‌شناسی و زندگی اخلاقی صحبت می‌کند. انتخاب اخلاق، انسان را به خطر از دست دادن لذت و آزادی می‌اندازد. انتخاب زیبایی‌شناسی، انسان را به خطر از دست دادن معنا می‌اندازد. در هر صورت ان ... Читать далее