در میان محله‌های سبز پاریس، در شرق جنگل بولون، یک گوشه‌ای پنهان است که زمان به طور خاصی می‌گذرد. رزاریه بگاتل (Roseraie de Bagatelle) نه تنها یک مجموعه از گل‌ها است. این باغ فلسفی، یادبود اشتیاق انسان به زیبایی و یک تاریخ زندگی از هنر باغبانی است. برخلاف ورسای با جغرافیای قدرت، بگاتل یک پناهگاه رمانتیک است، جایی که رز به عنوان نماد مونارشی نیست، بلکه یک وسیله از زیبایی صاف است.هدیه‌ای که در ۶۴ روز ساخته شدتاریخ پارکی که رزاریه در آن قرار دارد، به سال ۱۷۷۵ برمی‌گردد. کنت د آرتوا، برادر لودویک شانزدهم، املاک را خریداری کرد و با ماریا آنتونت، رقابت کرد که یک قصر را در دو ماه بسازد. معماران پاریسی در ۶۴ روز موفق شدند — قصر بگاتل (که به معنای "بی‌اهمیت" است) به وجود آمد. اما رزاریه بسیار بعدتر، در سال ۱۹۰۵، به وجود آمد. آن را معروف‌ترین پرورش‌دهنده‌ی رز، ژول گرو (Jules Gravereaux) ایجاد کرد که هدف جسورانه‌ای برای خود قرار داد — جمع‌آوری همه‌ی گونه‌های شناخته‌شده از رز در جهان. تا سال ۱۹۱۴، مجموعه بیش از ۸۰۰۰ نوع را شامل می‌شد. امروز — حدود ۱۰۰۰۰ نوع، از جمله رزهای وحشی از هیمالیا و شگفتی‌های جدیدترین انتخابات. معماری باغ: سبک انگلیسی و ظرافت فرانسویبرخلاف باغ‌های منظم (مانند ورسای)، جایی که رزها به فرم‌های هندسی بریده می‌شوند، بگاتل یک باغ پейزجی با مسیرهای پیچ‌درپیچ، کلاسیک‌ها، و پل‌ها، پوشیده از رزهای پیچ‌درپیچ است. ترکیب بر اساس تضاد‌ها ساخته می‌شود: شارب‌های بلند با گیاهان پوشاننده خاک، چایو-گبری‌ها با رزهای قدیمی "گالیک" (Rosa gallica). در مرکز یک دریاچه با کفشک‌ها قرار دارد که اطراف آن گونه‌هایی کاشته شده‌اند که در آب منعکس می‌شوند. باغ به طوری طراحی شده است که در هر فصل (از مه تا اکتبر) یک نقطه خاص به طور خاص زیبا باشد. نیمکتهای به گونه‌ای قرار داده شده‌اند که بازدیدکننده بتواند به رزها به سطح یکدیگر نگاه کند — مانند دوست. مجموعه مانند یک دایرةالمعارفبگاتل یک موزه زنده است. در اینجا می‌توان رزهایی را دید که در باغ‌های روم باستان (Rosaceae gallica) رشد می‌کردند، رزهای "آبدرمانی" قرون وسطی (Rosa gallica officinalis)، رزهای چای قدیمی چینی، که در قرن نوزدهم به اروپا آورده شدند، و "فلورباندهای" مدرن، که در طول تابستان می‌رویند. بخش خاصی به رزهایی اختصاص داده شده که ت ... Читать далее