وجود جشنهایی است که از مجموعه‌ی عادی خارج می‌شوند. روز تولد جاروبرقی یکی از آنهاست. این یک روز تعطیلی ملی نیست، یک مراسم مذهبی هم نیست. این یک ادای احترام به یک دستیار ناپیدا اما وفادار است که هر روز تنهامان را از تنهامان، مو و سنگ‌ریزه‌های کوچک خالی می‌کند. فکر کنید: آخرین باری که به جاروبرقی گفتید «ممنون» چه زمانی بود؟ ما هیچ‌وقت. و در ضمن، این وسیله یک تاریخ تولد خاص دارد و تاریخ ظهور آن پر از درد، ناامیدی و پیروزی است. قدم‌های اولیه: از جارو تا مکانیزم تا قبل از اختراع جاروبرقی، بشریت با استفاده از جارو، ونیک، دستمال و ضربه‌گیر برای فرش با خاک مبارزه می‌کرد. این کار دشوار، ناکارآمد و باعث ایجاد ابرهای غبار می‌شد که بلافاصله به زمین می‌نشستند. حتی در دوران باستان، رومی‌ها چیزی شبیه پروتوتایپ جاروبرقی استفاده می‌کردند — ابزارهایی برای جذب هوا با باد. اما تلاش‌های جدی برای مکانیزه کردن نظافت در قرن نوزدهم شروع شد. اولین «جاروبرقی‌ها» دستی، بزرگ و نیاز به مشارکت دو نفر داشتند: یکی چرخه‌ی را می‌چرخاند و دیگری لوله‌ی را می‌آورد. آنها بر اساس اصل جذب کار می‌کردند اما کم‌اثر بودند. قهرمانان مخترع: هیوبرت سسایل بوت و «پوفینگ بلی» شکستگی در سال 1901 در لندن رخ داد. مهندس انگلیسی هیوبرت سسایل بوت در حال مشاهده نمایش یک جاروبرقی آمریکایی بود که با جریان هوا غبار را می‌زد. بوت فکر کرد: «اگر نه بدمد، بلکه بجارو بگیریم؟». او سعی کرد هوای صندلی را از طریق پارچه بگذراند — پارچه سیاه شد. ایده هوشمندانه‌ای بود. اولین جاروبرقی خود را بوت «پوفینگ بلی» نامید. این یک دستگاه عظیم بر روی چرخ بود که از موتور احتراق داخلی کار می‌کرد. او آن را با اسب‌ها به خانه می‌آورد و لوله‌ای تا 30 متر را از پنجره می‌گذاشت. هزینه‌ی نظافت بسیار بالا بود، اما اشراف لندن در صف می‌ایستادند. ضمناً بوت اجازه نمی‌داد جاروبرقی خود را بشویند و تبلیغ می‌کرد که او «گرز به خاک نمی‌اندازد، بلکه آن را برمی‌دارد». تولد: 8 ژوئن 1901 دقیقاً در 8 ژوئن 1901 هیوبرت بوت حق امتیاز اختراع خود را دریافت کرد. بنابراین این تاریخ را روز تولد جاروبرقی می‌دانند. البته نمایش عمومی اولین بار کمی بعد از آن انجام شد، اما مفهوم تغییر نکرد. در این روز جهان فهمید که می‌توان غبار را نه با خاکریز بلکه با جذب کرد. جالب است که ایده‌ی ب ... Читать далее