دموکراسی دیجیتال و مسئولیت اجتماعی: چالش‌های جدید برای فضای عمومی در عصر الگوریتم‌ها دموکراسی دیجیتال — مفهومی فراتر از رأی‌گیری الکترونیکی است. این اکوسیستم شامل فعالیت‌ها و فناوری‌هایی است که هدف آن تقویت مشارکت شهروندان در تصمیم‌گیری، افزایش شفافیت حکومت و تشویق به اقدام جمعی برای حل مشکلات اجتماعی است. ارتباط آن با مسئولیت اجتماعی به صورت دیالکتیکی است: ابزارهای دیجیتال می‌توانند نه تنها فرصت‌های بیشتری برای رفتار مسئولانه شهروندی فراهم کنند، بلکه ریسک‌های جدیدی برای فضای عمومی ایجاد کنند. موفقیت بستگی به حل تعارضات کلیدی بین شمولیت و کارایی، شفافیت و امنیت، افقی‌سازی و فریبکاری دارد. 1. ابزارهای دموکراسی دیجیتال: از رأی‌گیری الکترونیکی تا جمع‌آوری نظرات عمومی پراکندگی فعالیتهای مدرن می‌توان به سطوح مشارکت طبقه‌بندی شود: شفافیت اطلاعاتی (سطح پایه): پورتال‌های داده‌های باز (data.gov، data.gov.uk)، پخش آنلاین جلسات پارلمان. اینها بنای اصلی برای کنترل مسئولانه شهروندان است. به عنوان مثال، پروژه «هزینه‌های دولتی» در روسیه داده‌های قراردادهای دولتی را جمع‌آوری می‌کند، که به روزنامه‌نگاران و فعالان اجازه می‌دهد نقضها را شناسایی کنند. مشارکت مشاوره‌ای: پلتفرم‌های آنلاین برای بحث‌های عمومی در مورد لایحه‌ها (مانند «ROI» — پیشنهادهای عمومی روسیه یا «Decide Madrid» در اسپانیا). در اینجا اولین چالش ایجاد می‌شود: سطوح ورود پایین منجر به کاهش کیفیت به دلیل افزایش تعداد می‌شود. نظراتی که اغلب احساسی و نه ساختاری هستند، موضوع بحث‌های مربوط به سانسور می‌شوند. تصمیم‌گیری مشترک (جمع‌آوری نظرات عمومی): بالاترین سطح. پلتفرم‌های شهری مانند «شهروند فعال» در مسکو یا «Better Reykjavik» در ایسلند به شهروندان اجازه می‌دهند تا ایده‌های بهبود را پیشنهاد دهند و به آنها رأی دهند. موفقیت‌های موفق دریافت بودجه مالی. این نمونه‌ای از مسئولیت اجتماعی مستقیم در سطح محلی است. با این حال، ریسک «تیرانی گروه فعال» وجود دارد — تصمیمات توسط کاربران بیشترین انگیزه را می‌گیرند که همیشه منعکس‌کننده منافع کل جامعه نیست. بودجه‌بندی مشارکتی: ابزارهای دیجیتال برای تخصیص بخشی از بودجه شهری توسط شهروندان. این روش از سال ۲۰۱۷ در پرتغال در سطح ملی عملیاتی شده است. 2. چالش‌های الگوریتمی: قطب‌بندی، اتاق‌های اکو و فری ... Читать далее