فلسفه زندگی آلرژی‌ها از طریق شوخی‌ها و خنده‌های خوب آن‌ها در زمان‌های ناخواسته عطسه می‌کنند. آن‌ها از دیدن یک درخت شکوفه‌دهنده می‌توانند گریه کنند. آن‌ها ترکیبات محصولات را با لنز می‌خوانند و خودشان را در دنیای مواد غذایی به عنوان جاسوسان احساس می‌کنند. این‌ها آلرژی‌ها هستند. اما، برخلاف کلیشه‌ها، این‌ها آدم‌های دردناک نیستند، بلکه فیلسوفان خنده‌اند. زیرا وقتی نمی‌توانید نیمی از منوی را بخورید و طبیعت به شما عطسه می‌دهد، دو راه دارید: گریه کردن یا خندیدن. آلرژی‌های واقعی دوم را انتخاب می‌کنند — و محدودیت‌های خود را به منبع خنده‌های خوب تبدیل می‌کنند. خنده به عنوان ایمنی: چرا شوخی می‌تواند آلرژی‌ها را نجات دهد آلرژی، به واقع، یک حفاظت بزرگ است. بدن به چیزهای بی‌ضرر بسیار زیاد واکنش نشان می‌دهد. اما دقیقاً به همان اندازه، انسان ممکن است به آن واکنش نشان دهد. می‌توان به آلرژی به عنوان یک درام شخصی نگاه کرد یا به عنوان یک منبع بی‌پایان شوخی. روانشناسان می‌گویند که خنده سطح استرس را کاهش می‌دهد و حتی می‌تواند شدت واکنش‌های آلرژیک را کاهش دهد، زیرا کورتیزولی که در زمان استرس آزاد می‌شود، فقط التهاب را تشدید می‌کند. بنابراین، از نظر فیزیولوژیکی، یک شوخی خوب درباره آلرژی تقریباً مانند دارو است. شوخی‌ها درباره عامل اصلی زندگی: غذا اولین و مهم‌ترین خط مقدم جنگ آلرژی‌ها، غذا است. رستوران میدان نبردی می‌شود که هر سوال از ترکیبات غذایی یک مأموریت دیپلماتیک است. شوخی محبوب آلرژی‌ها: «من نمی‌خواهم حسود باشم، من فقط ایمنی انتخابی بسیار دقیقی دارم». یا: «تنظیم بدن من فکر می‌کند که مغزها غذا نیستند، بلکه سلاح‌های ماسه‌ای هستند». این شوخی‌ها نه تنها تنش را کاهش می‌دهند، بلکه موقعیت‌های ناراحت را به وسیله‌ای برای خنده تبدیل می‌کنند. به جای اینکه احساس شود بار برای گروه است، آلرژی‌ها به شوخ‌باز تبدیل می‌شوند. یک روش دیگر: بازی با نادانی. «من همیشه در رستوران غذایی با نام طولانی و پیچیده می‌گیرم. هرچه نام طولانی‌تر و پیچیده‌تر باشد، شانس کمتری وجود دارد که بدانم چه چیزی در داخل است». یا: «من به همه چیز حساسیت دارم، به جز آنچه که خوشم می‌آید». این نوع خودشوخی‌ها موقعیت را برای خود آلرژی‌ها و اطرافیان که دیگر احساس ناراحتی نمی‌کنند، آسان‌تر می‌کند. فصل بهار: زمان عشق و عطسه برای آ ... Читать далее