حفظ برف و فناوری‌های پیشرفته محیط زیستی حفظ برف — روش حفظ توده‌های برفی برای استفاده در دوره‌های گرم سال — از روش‌های محلی و خانگی به یک رشته مهندسی توسعه یافته تبدیل شده است که به طور نزدیک با مسائل توسعه پایدار، منابع آب و سازگاری با تغییرات اقلیمی مرتبط است. روش‌های مدرن با ترکیب روش‌های سنتی آزموده شده با فناوری‌های پیشرفته، تأکید بر کارایی محیط زیستی و خودکفایی انرژی دارند. 1. روش‌های سنتی و شبیه‌سازی‌های طبیعی تاریخچه حفظ برف بر روی روش‌های غیرفعال تکیه داشته که از ویژگی‌های طبیعی مواد و چشم‌انداز استفاده می‌کند: کوهنوردی و یخچال‌های برفی مصنوعی: در آلپ، قفقاز و هیمالیا برای تأمین آب شرب و آبیاری مرتع‌ها، جمع‌آوری سریع برف در فضاهای طبیعی با استفاده از صفحات نگه‌دارنده برف و دیوارهای پشتیبان انجام می‌شود. برف را فشرده می‌کنند تا تبخیر کاهش یابد و با لایه‌ای از چوب‌های خشک، نی و چوب‌ریز می‌پوشانند. این مواد لایه‌ای عایق حرارتی با تراکنش حرارتی پایین و آلbedo بالا ایجاد می‌کنند که تابش خورشید را منعکس می‌کنند. به عنوان مثال، در آلپ‌های سوئیس این روش تا میانه تابستان 70٪ توده برفی را حفظ می‌کند. انبارهای یخی پارسی ("یاشچال"): سازه‌های شگفت‌انگیز باستانی، پیشینیان برفچال‌های مدرن. این سازه‌های گنبدی از خشت با دیوارهای ضخیم و سیستم کانال‌های زیرزمینی (کانات‌ها) بودند. زمستان، یخ و برف را در آن‌ها می‌ریختند و در تابستان با استفاده از تهویه غیرفعال و عایق‌بندی آب سرد دریافت می‌کردند. این مثالی از استفاده از انرژی حرارتی خاک و اصل خنک‌سازی تبخیر است. 2. فناوری‌های محیط زیستی مدرن حفظ برف مدرن بر کاهش مصرف انرژی، استفاده از منابع تجدیدپذیر و کاهش اثرات زیست‌محیطی تأکید دارد. پوشش‌های جغرافیایی (پارچه‌های بافتی سفید): ابزار صنعتی اصلی امروز است. پارچه‌های خاص از پلی‌پروپیلن یا پلی‌استر با استحکام UVA دارای ویژگی‌های زیر هستند: آلبدو بالا (تا 90٪)، تابش نور خورشید را منعکس می‌کند. تراکنش حرارتی پایین، باریère برای حرارت ایجاد می‌کند. هیدروفوبی، اجازه می‌دهد که آب جوشیده به جای جذب شدن، جریان یابد.آن‌ها با استفاده از برفک‌های آماده شده در کوهستانی‌های اسکی (مثلاً در یخچال هینترتکز در اتریش یا در "روزا هوتور" در سочи) می‌پوشانند، که تا 80٪ توده برفی را برای شروع زودهنگام ف ... Читать далее