آداب شاهانه جشن‌گیری کریسمس و سال نو در بریتانیا: آیین‌ها، نمادها و توافق عمومی مقدمه: مونارشی به عنوان یک نهاد سنت خانواده سلطنتی بریتانیا یک پدیده منحصر به فرد است که در آن شخصی و عمومی، خانوادگی و دولتی به شدت با هم پیچیده شده‌اند. آداب جشن‌گیری کریسمس و سال نو در خانواده وینزر نه تنها یک موضوع خصوصی بلکه یک ابزار مهم برای مشروعیت‌بخشی مونارشی، نمایش استحکام و استمرار آن است. این آیین‌ها از یک طرف منعکس‌کننده عملکردهای ملی هستند و از طرف دیگر نقش مدل برای پیروی را ایفا می‌کنند و به عنوان "لینک‌کننده" بین ملت و رهبر نمادین آن عمل می‌کنند. I. فصل کریسمس: از سندرینگهام تا تلویزیون مکان سنتی برگزاری کریسمس برای خانواده سلطنتی در بیش از سه دهه (از ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۹) عمارت سندرینگهام در نورفولک بود. این انتخاب نه تنها تصادفی نبود: اقامتگاه خصوصی، برخلاف کاخ باکینگهام، محیطی خانوادگی و غیر رسمی ایجاد می‌کند. آیین‌های کلیدی کریسمس شامل: خدمت کریسمس در کلیسای سنت ماری مگدالین. این بخش عمومی است که خانواده از خانه تا کلیسا قدم می‌زنند و به این ترتیب عموم و رسانه‌ها می‌توانند آن‌ها را ببینند. مهم است که این حرکت دموکراتیک را توجه داشته باشیم: اعضای خانواده هدایای خود را به کلیسا می‌برند که بعداً در میزهای بلند برای عموم قابل مشاهده خواهد بود. این عرف تاکید بر کریسمس "عمومی" دارد که با مردم تقسیم می‌شود. «پودینگ کریسمس شاهانه». نکته جالب این است که تا قبل از جنگ جهانی دوم، آشپزهای سلطنتی چند هفته قبل از کریسمس پودینگ‌های عظیمی می‌پختند که سپس به کارکنان کاخ، نظامیان و سازمان‌های خیریه ارسال می‌شدند. امروز این سنت به یک حرکت نمادین تبدیل شده است — پادشاه و اعضای خانواده به طور شخصی در آشپزخانه‌های سازمان‌های خیریه به تهیه غذای تعطیلات برای نیازمندان کمک می‌کنند. پیام کریسمس تلویزیونی (The King's/Queen's Christmas Broadcast). این شاید مهم‌ترین آیین عمومی باشد. ایده این پیام در سال ۱۹۳۲ توسط جرج پنجم از مدیر BBC قرض گرفته شد و در ابتدا باعث تردید شد. اولین پیام که توسط ردیاрд کیپلینگ نوشته شد، اصول اساسی را ایجاد کرد: تون نوتوان و غیر سیاسی، تأکید بر ارزش‌های جهانی، اصول مسیحی و جمع‌بندی سال. تحول فناوری پیام (از رادیو به تلویزیون و سپس به تلویزیون رنگی و شبکه‌های اجتماعی) نشان‌دهند ... Читать далее