جشن سنت نیکلا در ونیز: رقابت، افسانه و هویت دریایی مقدمه: دو نیکلا و پافوس امپراتوری برخلاف باری، جایی که جشن به انتقال بقایای مقدس اختصاص دارد، پیروی ونیزیان از سنت نیکلا دارای طبیعت پیچیده‌تر و رقابتی‌تری است. ونیز نه تنها نیکلا مرلیکلی (سام-نیکلا) را می‌ستاید، بلکه نیکلا معجزه‌آسا (سام-نیکلا-دل-لیدو) را نیز می‌ستاید، که به عنوان حافظ دریانوردان، بقایای او به گفته افسانه در سال 1100 توسط ونیزیان به ونیز آورده شده است — سیزده سال پس از «برداشت» بقایای در باری. این رویداد عملی از جنگ جغرافیایی و معنوی جوان جمهوری دریایی با رقیب جنوبی‌اش بود. بنابراین، جشن در ونیز نه تنها یک جشن مذهبی است، بلکه تثبیت اعتبار تاریخی، قدرت دریایی و انتخابیت خاص شهر است. 1. زمینه تاریخی: دیپلماسی رلیکوار ونیزی نیمه اول قرن دوازدهم زمانی بود که رقابت شدید بین جمهوری‌های دریایی برای کنترل مقدس‌ها و به دنبال آن جریان‌های زائر بود. پس از اینکه باری در سال 1087 بقایای سنت نیکلا را به دست آورد، ونیز در سال 1100 با شرکت در اولین صلیبی، مأموریت خود را به میرهای لیکایی سازماندهی کرد. طبق تاریخچه ونیزی، شرکت‌کنندگان در این مأموریت فقط «آب‌های شفا‌بخش» را در صندوق در کلیسا یافتند، اما سپس به دنبال یک رویا، قربانگاه را شکستند و بقایای دیگر سنت نیکلا را پیدا کردند که به ونیز حمل کردند. رویداد جالب: وجود نسخه‌ای است که می‌گوید ونیزیان بقایای نیکلا مرلیکلی را نبرده‌اند، بلکه نیکلا پینارسی (یا سینونسی)، اسقف قرن ششم را با نام مشابه آورده‌اند. تحقیقات مدرن پاسخ قاطعی نمی‌دهد، اما برای ونیز از ابتدا مهم نبود که چقدر علمی و واقعی باشد، بلکه قدرت نمادین داشتن — امکان این که بتوانند بگویند که آنها نیز «نیکلا خودشان» دارند، حافظ دریانوردان، که برای گسترش دریایی‌شان هدایت می‌کند. 2. ساختار و نمادهای جشن: «عقد با دریا» رویداد کلیدی مرتبط با سنت نیکلا در ونیز نه بیشتر از روز تولد او (6 دسامبر)، بلکه جشن تعظیم (Festa della Sensa) است که در چهل روز پس از عید پاک برگزار می‌شود. دقیقاً در این روز، بزرگترین مراسم دولتی جمهوری ونیزی — «عقد دوجا با دریا» (Sposalizio del Mare) انجام می‌شد. اگرچه شخصیت مرکزی این مراسم دوجا بود، اما حامی معنوی تمام فعالیت‌های دریایی ونیز سنت نیکلا معجزه‌آسا بود، بقایای او که در جزیره لیدو ... Читать далее