وقتی کارگرگلیم شدن فرار می‌شود: چگونه کار به پناهگاهی از زندگی تبدیل می‌شود ما عادت کرده‌ایم که کارگرگلیم را عشق به کار، اشتیاق به کار یا فقط سطح بالای مسئولیت بدانیم. اما اغلب پشت این تصویر زیبا داستانی کاملاً متفاوت وجود دارد. فرد کار نمی‌کند زیرا به ایده‌ای مشتاق است، بلکه زیرا از تنها بودن با خود می‌ترسد. او به دنبال موفقیت نیست — او از سوالاتی که آماده پاسخ دادن به آنها نیست، فرار می‌کند. کارگرگلیم تبدیل به سپر راحتی می‌شود که می‌توان پشت آن از وظایف زندگی که نیاز به شجاعت، زمان و صداقت دارند، پنهان شد. و در این حالت کار نه دعوت، بلکه بی‌حسی است. وظایف زندگی‌ای که ما با بارگذاری کار خود آنها را به تأخیر می‌اندازیم لیست این وظایف برای هر کسی متفاوت است، اما موضوعات عمومی وجود دارند که اغلب در این مسابقه بی‌پایان دودلاین‌ها فراموش می‌شوند. اولین آن، روابط است. وقتی کار همه فضای ما را پر می‌کند، ما برای شریک زندگی، فرزندان، دوستان زمانی نداریم. ما درگیری‌ها را حل نمی‌کنیم، ناراحتی‌ها را بحث نمی‌کنیم، برنامه‌ها را نمی‌سازیم. ما فقط در کنار هم هستیم، اما نه با هم. روابط نیاز به حضور دارند، و کارگرگلیم فیزیکی در کار است، اما عاطفی در همه جا غایب است. دومین آن، سلامت است. ما مراجعه به پزشک را به تأخیر می‌اندازیم، سیگنال‌های بدن را نادیده می‌گیریم، خستگی را به «فصل پرکار» نسبت می‌دهیم. ما مشکلات خواب، وزن، فشار خون را حل نمی‌کنیم زیرا «زمانی نداریم». اما واقعاً — شجاعت نداریم. ترس از دانستن حقیقت از ترس از کار بیشتر است. سومین آن، توسعه شخصی خارج از حرفه است. بسیاری از افرادی که در کار غرق شده‌اند، از یادگیری چیزهای جدید، امتحان کردن علاقه‌مندی‌ها، سفر کردن دست می‌کشند. دنیای آنها به دفتر محدود می‌شود و این ترسناک است، اما آنها نمی‌خواهند به خود اقرار کنند. چهارمین آن، تعیین هویت است. کار به ما هویت آماده‌ای می‌دهد: «من مدیر هستم」，「من مهندس هستم」，「من پزشک هستم」. اما سوال «من بیرون از کار چه کسی هستم؟» بی پاسخ می‌ماند. و اگر کار را برداریم، نمی‌دانیم که چه کسی هستیم. چرا کار به پناهگاهی تبدیل می‌شود کار ویژگی‌های خاصی دارد که آن را به مکان ایده‌آلی برای فرار تبدیل می‌کند. اولاً، آن به شما احساس کنترل می‌دهد. در زندگی بسیاری از عدم قطعیت وجود دارد: مردم می‌رون ... Читать далее