تفکر پس از وقوع رویداد: Nachdenken نیکولای لوبکوویچ به عنوان روش فلسفی مفهوم "تفکر پس از وقوع رویداد" (Nachdenken) در نیکولای لوبکوویچ (متولد 1931) نه تنها یکی از روش‌های فلسفی است، بلکه پایه‌ای از روش گره‌شناسی او است، موقعیت خاصی از تفکر که به طور ارادی از طراحی ایده‌آل آینده فاصله گرفته و به تفسیر آنچه که رخ داده است، متمرکز است. این رویکرد، که در زمینه انتقاد از مارکسیسم و ایدئولوژی‌های توتالیتاریستی قرن بیستم توسعه یافته است، فروتنی، مسئولیت و مشخصیت تاریخی عقل فلسفی را تأیید می‌کند. ماهیت Nachdenken: رد از سpeculatio به سوی رفرکسیون مفهوم Nachdenken (به معنای "پس از تفکر") لوبکوویچ را در برابر دو نوع دیگر از تفکر قرار می‌دهد: تفکر سpeculatio (Vordenken، "پیش از تفکر"). این تفکری است که سعی می‌کند قوانین واقعیت را پیش‌پیش تعیین کند، آینده را بر اساس الگوهای پیش‌فرضی (هگلیسم، مارکسیسم، هرگونه ایدئولوژی ایده‌آل‌گرا) ساخته و پردازش کند. خطر آن در تجاوز به مشخصیت تاریخ و آزادی فردی است و جایگزینی تجربه زنده با مدل‌های انتزاعی است. تفکر تحلیلی (Zerdenken، "تقسیم تفکر"). این تفکر برای علم مثبت‌گرا است: تقسیم کل به بخش‌ها، جستجوی روابط علت و معلول. این تفکر لازم است، اما برای درک معنای رویدادها و اهمیت آن‌ها برای انسان کافی نیست. Nachdenken سومین راه است: تفسیر دقیق و آرام آنچه که رخ داده است، به منظور درک نه "چگونه؟" بلکه "چه معنایی دارد؟" و "چه چیزی به ما یاد می‌دهد؟". این تفکری است که: رویداد را به عنوان یک واقعیت می‌پذیرد و سعی نمی‌کند آن را به طور پس‌ازآمده "اصلاح" یا به یک الگو تطبیق دهد. آزادی شرکت‌کنندگان در رویداد را محترم می‌شوند و می‌پذیرند که رفتارهای آن‌ها توسط منطق تاریخ تعیین نشده‌اند. برای کشف معنا، نه برای تعیین قانون، متمرکز است. ریشه‌های تاریخی-فلسفی: از ارسطو تا گادامر لوبکوویچ Nachdenken را در یک سنت بزرگ‌تر قرار می‌دهد و آن را با فلسفه سpeculatio هگلی مقابله می‌کند. ارسطو و phronēsis (هوش عملی). phronēsis توانایی گرفتن تصمیمات صحیح در شرایط خاص و غیرقابل پیش‌بینی است که بر اساس تجربه است و نه دانش انتزاعی. Nachdenken فرمایشی از phronēsis است، تفسیر تصمیمات گرفته شده و پیامدهای آن‌ها با هدف جمع‌آوری هوش برای آینده، نه برای تعیین تعیین‌کننده آینده ... Читать далее