آسیب‌پذیری کارگر امروزی: تحلیل چند بعدی در شرایط انعطاف‌پذیری نئولیبرال آسیب‌پذیری کارگر امروزی یک ویژگی سیستماتیک است که از تغییرات بنیادی در سازمان‌دهی کار، دولت اجتماعی و قرارداد روانی بین کارگر و کارفرما نشأت می‌گیرد. این نه تنها ریسک از دست دادن شغل است، بلکه یک وضعیت پیچیده از آسیب‌پذیری است که سطوح اقتصادی، حقوقی، روانی و اجتماعی را در بر می‌گیرد. بیان‌های آن به صورت ساختاری است و در دوران دیجیتالیزاسیون و جهانی‌سازی تشدید می‌شود. آسیب‌پذیری اقتصادی: پراکاری و سندروم «ناپایداری ابدی گسترش استخدام غیرمعمول. سهم کارگران در قراردادهای موقت، قراردادهای فصلی، قراردادهای نیمه‌وقت، آوتسورسینگ و کارگران خود занهیتی به طور مداوم در حال افزایش است. به عنوان مثال، در کشورهای اتحادیه اروپا حدود ۱۴٪ کارگران قراردادهای موقت دارند، و در گروه سنی ۱۵-۲۴ سال این نشانگر به ۴۰٪ می‌رسد. این کارگر در حالی که در حال جستجوی قرارداد بعدی است، در حالی که گارانتی روز بعدی ندارد، زندگی می‌کند. چرخه‌ای از درآمدهای پایین و هزینه‌های زندگی بالا. در بسیاری از بخش‌ها (به ویژه در اقتصاد گریگ، خرده‌فروشی و خدمات) حقوق دستمزد در سطحی ثابت مانده است که با افزایش هزینه‌های مسکن، آموزش و بهداشت مطابقت ندارد. این باعث ایجاد پدیده‌ای به نام «فقر کارگر» می‌شود — شخصی که به صورت رسمی شاغل است، اما قادر به انباشتن یا تضمین حرکت اجتماعی نیست. حتی در کشورهای توسعه‌یافته، طبق تحقیقات OECD، افزایش بهره‌وری کار از دهه ۱۹۹۰ به طور قابل توجهی از افزایش حقوق کارگر متوسطی پیشی گرفته است. عدم وجود پس‌انداز و عدم قطعیت بازنشستگی. درآمدهای ناپایدار و سهم بالای هزینه‌های ضروری امکان انباشتن «پوشش مالی» را از دست می‌دهد. در عین حال، از سیستم‌های بازنشستگی مشترک به سیستم‌های پس‌انداز تغییر می‌کند که ریسک سرمایه‌گذاری و طول عمر را از دولت و شرکت به خود کارگر منتقل می‌کند، که وام‌های او ممکن است به دلیل دوره‌های بیکاری قطع شوند. آسیب‌پذیری حقوقی و اجتماعی: فرسایش تضمین‌های کارگری آسیب‌پذیری قراردادهای کار استاندارد. قراردادهای کلاسیک با زمان نامحدود، بسته‌های اجتماعی و تضمین‌های واضح جایگزین شده‌اند با فرم‌های متنوعی از انعطاف‌پذیری (قراردادهای پیمانکاری، کارگران خود занهی، کارگران پلتفرم)، که اغلب حقوق مرخصی با حقو ... Читать далее