پیتر ایلیچ چایکوفسکی و تأثیر او بر فرهنگ جهانی: جهانی‌سازی روح روس مقدمه: آهنگساز روس به عنوان یک پدیده جهانی پیتر ایلیچ چایکوفسکی (۱۸۴۰–۱۸۹۳) جایگاه خاصی در تاریخ فرهنگ جهانی دارد: او اولین آهنگساز روس بود که موسیقی او در دوران حیاتش در خارج از مرزهای ملی شناخته و مورد توجه قرار گرفت و به یک زبان هنری جهانی تبدیل شد. تأثیر او فراتر از موسیقی آکادمیک رفت و به باله، سینما، فرهنگ عمومی و آگاهی اجتماعی نفوذ کرد. راز این جهانی‌سازی در ترکیب عمیق ملودیک و عاطفی ملی با تسلط بی‌نقص بر فرم‌های موسیقی اروپایی نهفته است که به او اجازه داد تا درباره موضوعات ابدی – عشق، رنج، سرنوشت، مرگ – در زبانی صحبت کند که برای هر شنونده قابل فهم است. ۱. تئاتر موسیقی: انقلاب باله و اپرا به عنوان درام روانی باله: از دیوار به درام سمفونیک. تا قبل از چایکوفسکی، موسیقی باله در روسیه اغلب کاربردی و ریتمی-سرگرمی‌بود. چایکوفسکی با بلند کردن آن به سطح هنر سمفونیک، انقلاب ایجاد کرد. партیتورهای او از «озیره‌ای از آب‌ها» (۱۸۷۷)، «نامزدی خواب‌آلوده» (۱۸۸۹) و «چوبدستی‌ها» (۱۸۹۲) آثار موسیقی-دramاتورژیکی یکپارچه با سیستم لایتmotif پیچیده، توسعه خطی و ویژگی‌های روانی غنی هستند. این تغییر باله را از یک نمایش به یک ژانر عمیق تبدیل کرد که توسعه آن در قرن بیستم را تعیین کرد (از میخائیل پتیپا تا جورج بالانچین). «چوبدستی‌ها» به دلیل اجراهای جهانی سالانه کریسمس، ممکن است مشهورترین و موفق‌ترین باله در تاریخ باشد. اپرا: درون‌نگری روی صحنه. چایکوفسکی مرکزیت را از фабول تاریخی یا اپیک (مخصوص به گروه‌های کیوک) به دنیای درونی شخصیت‌ها منتقل کرد. «یوگانیه اونگین» (۱۸۷۹) و «دوامن‌ها» (۱۸۹۰) اپراهایی هستند که به عنوان اعتراف هستند، جایی که موسیقی جزئیات دقیق‌ترین حالات روانی را فاش می‌کند. این روان‌شناسی تأثیر بزرگی بر اپرا جهانی داشته است، از جیوواچینو (با verismo او) تا برونو بیتن. ۲. میراث سمفونیک: کد لیریک انسان‌های عواطف شش سمفونی چایکوفسکی، به ویژه ششمین «پاتتیک» (۱۸۹۳)، نمونه‌ای از سمفونیک لیریک-تрагیک هستند. او سمفونی کلاسیک را به یک بیان شخصی تبدیل کرد، جایی که نزاع اصلی بین موضوعات موسیقی نیست بلکه در قلب «قهرمان لیریک». کنسرت‌های او (اولین برای پیانو، برای ویولن) شاهکارهای ترکیبی از برق و کانتیلن عمیق هستند. ا ... Читать далее