فوتبال — بازی میلیون‌ها نفر. متأسفانه، گاهی‌اوقات شور و هیجان در رویه‌ها به خشونت، دعوا و آشوب منجر می‌شود. اما کشورهایی هستند که تماشاگران آن‌ها نشان می‌دهند که فوتبال می‌تواند جشن باشد، نه میدان جنگ. حمایت آن‌ها هنر است، احترام به رقیب و عشق به بازی، نه تخریب. چه کسانی هستند، بیشترین تماشاگران صلح‌آمیز فوتبال در جهان؟ژاپن: پاکسازی و سکوت به عنوان ایده ملی تماشاگران ژاپنی در سراسر جهان شناخته می‌شوند. پس از بازی‌ها، آن‌ها بر روی رویه‌ها باقی می‌مانند تا زباله‌ها را جمع‌آوری کنند. این یک اقدام تبلیغاتی نیست، بلکه بخشی از فرهنگ است. در جام جهانی ۲۰۱۸ در روسیه، ژاپنی‌ها همه را تحت تأثیر قرار دادند: پس از شکست از بلژیک، نه تنها بسته‌های خود را جمع‌آوری کردند، بلکه در اتاق دوشش نیز نظافت کردند و یادداشت تشکر به زبان روسی باقی گذاشتند. скандاهای آن‌ها منظم هستند، اما نه تهاجمی. آن‌ها رقیبان را تحقیر نمی‌کنند، بلکه به گل‌های زیبا حتی در دروازه خودشان تشویق می‌کنند. علاوه بر این، تماشاگران ژاپنی به ندرت با پلیس یا تماشاگران کشورهای دیگر درگیری می‌کنند. دلیل این امر در تعلیم است، جایی که احترام به فرهنگ دیگران و نظم عمومی در بالاترین سطح قرار دارد. حتی در صورت حذف تیم ملی، آن‌ها هیچ‌گونه شورش‌های عمومی نمی‌کنند، بلکه با اشک و احترام به تیم تشکر می‌کنند.ایسلند: کریچ واتیک و هوای خانوادگی ایسلند کوچک در جام جهانی ۲۰۱۶ به عنوان یک معجزه فوتبالی شناخته شد، اما نه تنها به خاطر بازی. تماشاگران آن‌ها به جهان "کریچ واتیک" را هدیه دادند — صدای هماهنگ و نفس‌کش که استادیوم را با قدرت اولیه پر می‌کند. اما پشت این قدرت هیچ خشونتی نیست. تماشاگران ایسلندی معمولاً خانواده‌های کامل با فرزندان هستند. آن‌ها برای مسابقات به آرامش می‌آیند، اغلب در لباس‌های ملی و با دختران بر دوش. کشوری با جمعیت کمی بیش از ۳۰۰ هزار نفر نمی‌تواند ارتش بلندگوها را داشته باشد. حمایت آن‌ها وحدت است، نه ترسناکی. حتی پس از شکست‌ها، آن‌ها به تیم و رقبا تشویق می‌کنند و هرج و مرج در رویه‌ها یک امر نادر است.نیوزیلند: کویی‌های خندان تماشاگران نیوزلندی (All Whites در فوتبال و All Blacks در راگبی) به دوستانه بودن معروف هستند. آن‌ها به ندرت در دعواها شرکت می‌کنند، زیرا کشور آنجا از مرکز فوتبال اروپایی دور است و فرهنگ مائوری پ ... Читать далее