ظهور الهي: تاریخ و معاصر مقدمه: لایه‌های معنوی یک جشن ظهور الهی (یونانی: Ἐπιφάνεια — "ظهور"، "ظهور خدا") یا در سنت غربی — کریسمس، یکی از قدیمی‌ترین جشن‌های مسیحی است که تاریخ و عملکرد معاصر آن نشان‌دهنده تحول پیچیده‌ای در تئولوژی است. به طور اولیه، این جشن یکتا بودن تولد خداوند، در طول توسعه مراسم، به چندین نقطه معنوی تقسیم شد، مهم‌ترین آنها در مسیحیت غربی، عبادت کسانی بود که به آن‌ها ملحق شدند و در شرق، کрещتن مسیح (ظهور الهی). تحلیل منشاء آن به ما اجازه می‌دهد تا دنبال کنیم که چگونه کلیسای اولیه مفهوم الهیات مسیح را در مناظره با فرقه‌ها درک و تأیید می‌کرد. 1. منابع: از یک جشن واحد به تقسیم معنوی شواهد تاریخی نشان می‌دهد که در قرن‌های دوم و سوم، انجمن‌های مسیحی شرقی (به ویژه در مصر و آسیای کوچک) یک جشن ۶ ژانویه را به عنوان یک جشن یکپارچه، که شامل چندین رویداد کلیدی است که به نظر آن‌ها، طبیعت الهی مسیح در آن‌ها ظاهر شده است، برگزار می‌کردند: تولد (ظهور). عبادت کسانی که به آن‌ها ملحق شدند (ظهور به جهان یونانی). کрещتن در اردن (ظهور به عنوان پسر خدا، صدای از آسمان). معجزه در کان گالیله‌ای (ظهور قدرت). واقعیت جالب: قدیمی‌ترین ذکر مستقیم از جشن‌دهی ۶ ژانویه مربوط به فرقه گnostic Basilidans (قرن دوم) است، که باعث شد محققان مسیحی به توسعه روشن‌تر و روشن‌تر محتوای جشن در مقابل تفسیرهای فرقه‌ای بیشتر شود. در غرب، در کلیسای رم، از اوایل قرن چهارم تحت تأثیر احتمالاً تمایل به مسیحی کردن جشن Natalis Solis Invicti ("زایش خورشید شکست‌ناپذیر")، تاریخ ۲۵ دسامبر به عنوان روز تولد مسیح تثبیت شد. این باعث توزیع معانی شد: ۲۵ دسامبر جشن تولد تاریخی مسیح به صورت جسمی بود، و ۶ ژانویه جشن ظهور معنوی جهان بود، با تأکید بر کрещتن و عبادت کسانی که به آن‌ها ملحق شدند. این تقسیم به پایان قرن چهارم تثبیت شد. 2. ستون تئولوژیکی: کрещتن مسیح (تقریب شرقی) در مسیحیت ارتدوکس، ظهور الهی به معنای کрещتن مسیح تبدیل شد. تأکید تئولوژیک اینجا بر ظهور تمامی مقدسین است: پسر کрещت می‌کند، روح القدس به صورت پرنده‌ای از آبی می‌آید، پدر با صدای از آسمان گواهی می‌دهد. این رویداد به عنوان: قداسپاس طبیعت آب و، گسترش‌تر، همه جهان. نمونه‌ای از عشایر مسیحی کрещتن. ظهور مسیح به اسرائیل و شروع خدمت عمومی او. مراسم اصلی ج ... Читать далее