فوتبال ایتالیایی در افتخار جهانی: گذشته و آینده وقتی درباره بزرگترین کشورهای فوتبالی صحبت می‌شود، ایتالیا همیشه در سه‌تای اول است. چهار ستاره بر سینه تیم ملی (قهرمانی‌های جهان ۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲، ۲۰۰۶). باشگاه‌هایی که همه چیز را برده‌اند: «میلان」，「اینتر」，「یووهنتوس」，「پارما」，「ناپولی». فوتبال ایتالیایی نه فقط ورزش است، بلکه سبک زندگی است، این "کاتناتچو" است، این دفاعکنندگان-آمج‌ها (مالدینی، بارزی، کاننافارو) هستند. اما در سال‌های اخیر سری آ از انگلستان و اسپانیا عقب افتاده است. چه چیزی رخ داده است؟ و آیا فوتبال ایتالیایی آینده‌ای دارد؟ بیایید تحلیل کنیم. عصر طلایی: دهه ۱۹۳۰ – ۱۹۹۰ ایتالیا در سال ۱۹۳۴ اولین قهرمانی جهان را در خانه خود به دست آورد، در دوره موسولینی، که فوتبال را به عنوان تبلیغات استفاده کرد. در سال ۱۹۳۸ در فرانسه دوباره موفق شد. پس از جنگ، دوره‌ای از آرامش بود، اما در دهه ۱۹۶۰، «اینتر» الئانو اریلیری با سیستم "کاتناتچو" خود دو بار قهرمان جام قهرمانان شد. دهه ۱۹۸۰ — دوره "میلان" تحت رهبری آرریگو ساکی: فشار، دفاع منطقه‌ای، تریو هلندی (گلوت، وان باستن، رایکارد). "میلان" دو قهرمانی پیاپی جام قهرمانان را به دست آورد (۱۹۸۹، ۱۹۹۰). و در سال ۱۹۸۲ تیم ملی ایتالیا، تحت رهبری پائولو روسی، با شگفتی در اسپانیا قهرمان جهان شد. دهه ۱۹۹۰: "یووهنتوس" مارچللو لیپی در اروپا حکمرانی می‌کند (پیروزی در جام اروپا ۱۹۹۶). باشگاه‌های ایتالیایی به طور منظم به فینال‌ها راه پیدا می‌کردند. سری آ قوی‌ترین لیگ جهان بود، جایی که مارادونا، پلاتینی، زیدان، رونالدو، بаджو، مالدینی بازی می‌کردند. تراژدی و تریومف: سال ۲۰۰۶ «کالچوپولی» (۲۰۰۶) — بحران فساد که فوتبال ایتالیا را تکان داد. «یووهنتوس» از دو سکودتو محروم شد و به سری B فرستاده شد، «میلان」，「لازیو」，「فیورنتینا» با جریمه مواجه شدند. به نظر می‌رسید که فوتبال ایتالیایی می‌میرد. اما تیم ملی، علی‌رغم همه چیز، در آلمان قهرمان جهان شد. فینال با فرانسه (۱:۱، ضربات پنالتی ۵:۳) — بازی زیدان و ماتراچی. این پیروزی نماد بازگشت بود. «ما نشان دادیم که فوتبال ایتالیایی نه فقط پول، بلکه قلب است». افول: دهه ۲۰۱۰ – بحران مالی پس از ۲۰۰۶، باشگاه‌های ایتالیایی شروع به از دست دادن موقعیت‌های خود کردند. اقتصاد کشور ضعیف بود، استادیون‌ها قدیمی شده ب ... Читать далее