ببخشید — کلمه‌ای ساده که برای برخی از مردم تقریباً غیرقابل گفتار است. ممکن است سال‌ها با کسانی که دوست دارند، صحبت نکنند، شغل خود را از دست بدهند، خانواده خود را از هم بپاشند، اما همچنان نتوانند این کلمه کوتاه «ببخشید» را از خود بیرون بیاورند. چه چیزی پشت این چیست؟ غرور؟ ترس؟ اختلال روانی؟ شخصیت فردی که از ببخشیدن امتناع می‌کند، ساختار پیچیده‌ای دارد. و برای درک او باید به عمیق‌ترین لایه‌های شخصیت او نگاه کرد. نارسیس: من کامل هستم، بنابراین نمی‌توانم اشتباه کنم رایج‌ترین نوع شخصیت فردی که از ببخشیدن امتناع می‌کند، نارسیسی است. نارسیس به واقع به استثنایی بودن خود ایمان دارد. برای او اعتراف به اشتباه به معنای این است که او نه خدا، بلکه یک انسان عادی است. این غیرقابل تحمل است. بنابراین نارسیس واقعیت را بازنویسی می‌کند: «این تو بود که مرا تحریک کردی»، «من شوخی کردم، اما تو نفهمیدی»، «تو خیلی حساس هستی». او حتی اگر شواهد واضح باشند، از ببخشیدن امتناع می‌کند. به جای ببخشیدن، او احساسات قربانی را بی‌ارزش می‌کند. زندگی با چنین فردی به معنای این است که همیشه در مورد خود شک کنید. پرفسکینو: اشتباه = فاجعه برای پرفسکینو اشتباه نه تنها یک اشتباه است. این فروپاشی تصویر ایده‌آل خود است. او به اینقدر از این که ناقص باشد، می‌ترسد که امکان اشتباه را انکار می‌کند. اگر پرفسکینو به شما برخورد کرده باشد، او بیشتر می‌گوید «تو پایم را زدی»، تا «ببخشید». ببخشیدن برای او به معنای اعتراف به بی‌ارزشی خود است. پرفسکینو‌ها معمولاً از اضطراب و استرس مداوم فرسوده می‌شوند. ناتوانی آنها از ببخشیدن به عنوان یک محافظت از نقدهای داخلی است که واپسین بار آنها را آزار می‌دهد. شخصیت نوع «قربانی»: همیشه آزار دیده جالب است که شخصیتی که خود را قربانی می‌داند، نیز از ببخشیدن امتناع می‌کند. چرا؟ زیرا او فکر می‌کند که جهان همیشه به او حمله می‌کند و هر عمل او یک خوددفاع است. «بله، من بدرفتار شدم، اما مرا تحریک کردند». «من دیر رسیدم، زیرا افسردگی دارم». او مسئولیت نمی‌پذیرد و به دنبال بهانه است. ببخشیدن برای او به معنای این است که باور کند که او اشتباه کرده است، که این به نقشه جهان او (من همیشه آزار دیده‌ام) آسیب می‌زند. با چنین افرادی سخت است زیرا آنها هرگز رفتار خود را تغییر نمی‌دهند. شخصیت اجتماعی‌پات: ب ... Читать далее