انسان و اسب در فرهنگ معاصر: از شراکت utilitarian به اتحاد نمادین برای هزاران سال، روابط انسان و اسب بر اساس utilitarian بود: حمل و نقل، جنگ، کشاورزی. اما با آمدن عصر ماشین در قرن بیستم و بیست و یکم، نیاز عملی جامعه توسعه‌یافته به اسب تقریباً از بین رفت. با این حال، اسب از فرهنگ خارج نشد. برعکس، نقش آن تغییر کرده و از حوزه کار فیزیکی به حوزه‌های نمادین، روانشناختی و درمانی منتقل شده است. اتحاد مدرن انسان و اسب یک پدیده پیچیده است که در آن نостالژی، جستجوی وجودی، روان‌درمانی و یک اتیک جدید با هم تلاقی می‌کنند. 1. نماد: نостالژی برای اصالت و طبیعت در دنیایی که با فناوری‌های دیجیتال و دنیاهای مجازی پر شده است، اسب به یک نماد قدرتمند از اصالت، قدرت طبیعی و «تاریخ زنده» تبدیل شده است. او به عنوان یک رابطه‌دهنده با دنیای از دست رفته «واقعی» در نظر گرفته می‌شود. کینو: اسب همچنان یک قهرمان کلیدی در فیلم‌های حماسی و تاریخی است («شاهزاده‌های اسب‌ها」，「ملان」，「دون»). حضور او به سرعت احساس عظمت، آزادی و دوران پس از فناوری‌های پیشرفته را ایجاد می‌کند. در وسترن‌های مدرن (مثلاً «جانگو آزاد شده» کارلوس تارانتیно) اسب نه تنها یک وسیله حمل و نقل است، بلکه نمادی از مقام، استقلال و کد اخلاقی است. ادبیات و فرهنگ عامه: از اسب‌های مهربان در داستان‌های «ویدئوکام» تا «اسب تاریک» در سیاست — این تصویر همچنان دارای محتوای معنایی است. او نمادی از بخش غیرقابل کنترل و «وحشی» روح انسان است که نمی‌توان آن را به طور کامل دیجیتالی کرد یا تحت کنترل درآورد. 2. ورزش و مقام: اشرافی‌گری و شراکت ورزش اسب‌سواری (آموزش، مسابقه، سه‌گانه) از آموزش نظامی به یکی از گران‌ترین و اشرافی‌ترین رشته‌های ورزشی تبدیل شده است. این دیگر نه یک مسابقه است، بلکه یک شراکت ارزشمند است که نیاز به سال‌ها آموزش، درک متقابل و سرمایه‌گذاری مالی زیادی دارد. در اینجا اسب یک ورزشکار زنده و فکر می‌کند، مقام او می‌تواند از مقام صاحب او فراتر برود. نکته جالب این است که در سال ۲۰۲۳، یکی از برترین ورزشکاران جهان در برخی از لیست‌ها یک اسب نر به نام جنتلمن بود، یک اسب مسابقه‌ای که ارزش و جوایز او به ده‌ها میلیون دلار می‌رسد. تصویر او — اوج انتقال اسب از دسته «ابزار» به دسته «ستاره» و «актив». 3. اپتتراپی و روانشناسی: درمان بدون دارو یکی ا ... Читать далее