اقتصاد و دين: از تبادل مقدس تا اخلاق منطقی مقدمه: دو سیستم تنظیم اجتماعی اقتصاد و دین، در نگاه اول، دو حوزه متضاد به نظر می‌رسند: اولی بر تولید مادی و محاسبه منطقی متمرکز است، دومی بر ارزش‌های فراتر از حیات و ایمان. اما از نظر تاریخی و سیستماتیک، آن‌ها به شدت با هم پیچیده شده‌اند. دین پایه اخلاقی فراهم می‌کند، نهادهای اقتصادی را مشروع می‌کند و روابط به کار، ثروت و مصرف را شکل می‌دهد. در مقابل، روابط اقتصادی نیز بر سازمان دینی و عمل آن تأثیر می‌گذارند. تعامل آن‌ها — کلید درک بسیاری از فرآیندهای اجتماعی و تاریخی است. دين به عنوان منبع اخلاق اقتصادي و انگيزه آثار كلاسيك ماكس ويبر «اخلاق پروتستنت و روح كاپيتاليسم» (1905) همچنان نقطه شروع برای تحليل است. ويبر نشان داد كه برخی از تعاليم كالوينيسم (آمريضي مقدس، كشش به پرهيز از زرنگي و مفهوم «دعوت» — Beruf) انگيزه رواني منحصر به فردي براي انباشتن كپيتال ايجاد كرده‌اند. كار به عنوان دعوت: ایده پروتستنت كه خدا انسان را به كار در مكان خود دعوت می‌كند، كار حرفه‌ای را مقدس كرده و آن را وظیفه دینی، نه تنها وسیله‌ای برای زندگی، كرده است. پرهيز از زرنگي: ازدواج از زرنگي و مصرف غيرمنطقی، اما تشویق به كار سخت و سود به عنوان نشانه بركت الهی، به بازپرداخت كپيتال منجر شد، نه به مصرف آن براي كالاهاي زرنگي. این امر شرایط فرهنگی لازم برای انباشتن كپيتال مورد نیاز برای توسعه كاپيتاليسم صنعتی را ایجاد كرد. رationalization of life: وظیفه دینی برای زندگی منظم و منظم، به تجارت نیز منتقل شد، كه به توسعه حسابداری، برنامه‌ریزی و دیگر اعمال منطقی كمك كرد. مهم: ويبر مدعی نبود كه پروتستانтизم كاپيتاليسم را «ایجاد كرده»، بلكه نشان داد كه ایده‌های دینی به عنوان «كليد راه‌حل»، رفتار اقتصادی را در مسیر خاصی در شرایط تاریخی خاص هدایت كرده‌اند. رویداد جالب: تحقيقات تجربی در قرن بیستم و بیست و یکم نشان می‌دهد كه تصویر پیچیده‌ای وجود دارد. به عنوان مثال، كشورهای پروتستانت در دنیای مدرن همچنان اغلب با سطح بالای توسعه اقتصادی، اعتماد و كارائی كم كردي كار می‌كنند (به عنوان مثال، اثر ويبر). اما موفقیت برخی از كشورهای شرق آسیا (ژاپن، كره جنوبی، چین) با سنت‌های دینی متفاوت (كنفوسیانيسم، بوداییسم) نشان می‌دهد كه سیستم‌های فرهنگی و دینی مختلف می‌توانند مدل‌های كاپيت ... Читать далее